Puz-źle

[Anna Maria K.]

De profundis nad i pode mną
W całość mozolnie próbuję
Zmęczona w puzzle dręczącą grą
Złożyć na nowo ciało - duszę

Z nadłamanych gałązek snów,
oberwanych liści marzeń
z doświadczeń kolców,
spłowiałej wiary w lepszy dzień

Lecz w układance ciała mego
brak odkrywamy zdumieni
w sercu klocka pasującego
………………………………..
Ach, został w twojej kieszeni!

[Anna Maria K.]

Będę wdzięczna za komentarze, sugestie i rady...
Pozdrawiam.

[Roman Bezet]

Z góry liczę na nie-wdzięczność ;)
Nie wypowiadam się o ideologii i motywach - Pani młodopolska wola.

Ze względów formalnych wiersz nawałaby się do konkursu na kicz.
1. Składnia (rytm i rymy decydują o kolejności, drażniące inwersje - normalnie powinno być jakoś tak: zmęczona dręczącą grą w puzzle próbuję na nowo mozolnie złożyć w całość ciało - duszę); (ostatnia zwrotka to kuriozum składniowe ;)
2. Rymy (nie wszystkie udane, duże niebezpieczeństwo przy jednozgłoskowych /mn_ą - gr_ą/, jeszcze większe z akcentami przy: snów - kolców)
3. Metafory ("nadłamana gałązka snów" - dlaczego nadłamana? sen rosnący jak gałązka - to da się pojąć); (układanka ciała - pomijam, że dostanie Pani uwagi typu: "znowu dopełnienie" - można to rozumieć dość frywolnie także, a chyba nie o to chodziło? ;)
4. Semantyka ("spłowiała wiara w lepszy dzień" - zarówno 'spłowiała wiara', jak i 'lepszy dzień' były po wielekroć już używane, Pani wiersz pretenduje do miana poezji 'głębokiej', a używa wytartych określeń?)

Coś w tym jednak jest. Pomysł, zamysł kompozycyjny. Chyba nawet poczucie humoru?
;)
pzdr. b

[Anna Maria K.]

Widzę, że komentuje mnie profesjonalista składniowo-leksykalny :) Miło mi. Przyznaje sie do winy, jeśli chodzi o wymogi formalne, w końcu ciągle się uczymy. Zaskoczył mnie pan "moją mlodopolską wolą" :) Spróbuję popodukować jakieś ciekawsze metafory, ale nie zgodzę się z pana zastrzeżeniem co do nadłamanej gałązki snów. W moim zamyśle człowiek zdrowy na ciele i duszy tworzy jakąś całość, niczym drzewo (ma korzenie, konar, gałęzie i gałązki). Zastosowane zdrobnienie ma wskazywać na wątłość, przemijalność, kruchość ludzkich snów, rozumianych również w znaczeniu marzeń, idei, wartości. Owe gałązki nadłamane biegiem czasu i nieprzewidywalnością losu, ale fakt, że nie są złamane, może równocześnie dodawać otuchy, jak i oznaczać istnienie reminiscencji tych snów w życiu pozbawionym wartości, a więc wielki ból wspomnień. Dlatego uważam, że ta metafora byla przeze mnie naprawdę przemyślana i będę jej bronić :)
I owszem ostatnia zwrotka miala przesyłać nieco gorzkiego humoru przez łzy.
Pozdrawiam.

[Anna Maria K.]

Przyznaję się, że lubie rymy i niechętnie z nich rezygnuję, dokonalam wiec kilku nielicznych przeróbek:

De profundis nad i pode mną
Zmęczona dręczącą w puzzle grą
W całość mozolnie próbuję
Złożyć na nowo ciało – duszę

Z nadłamanych gałązek snów,
z doświadczeń kolców,
oberwanych liści marzeń
i złachmanialej wiary w zieleń

Lecz w układance ciała mego
w sercu klocka pasującego
brak odkrywamy zdumieni
………………………………..
Ach, został w twojej kieszeni!

Na razie jestem na świeżo, jutro orzekne, czy kopletnie się to nie nadaję i wtedy zmienię to na wiersz wolny z mozliwym zachowaniem treści, z którą juz się zaprzyjaźniłam :)