Wilfred Owen - Nauczycielka (Schoolmistress)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Nauczycielka

Wraz z dzielnym Horacjuszem nogą tupnęła

I wydawszy finalnej arabeski furkot

O dawnych bohaterach, ostatni raz beknęła,

Trzepnęła Macaulayem z powrotem o biurko,

Spojrzenie złagodziła i wygodnie spoczęła.

 

Teraz, gdy recytacje klasycznych wersów śledziła,

Ponownie nauczycielki twarz stężała;

Bo gdy przez okno na ulicę patrzyła,

Trzech żołnierzy jej machało. Nie odpowiedziała.

Jeden zwał się Horacy, lecz go nie pozdrowiła.

 

I Wilfred:

 

Schoolmistress

Having, with bold Horatius, stamped her feet

And waved a final swashing arabesque

O'er the brave days of old, she ceased to bleat,

Slapped her Macaulay back upon the desk,

Resuned her calm gaze and her lofty seat.

 

There, while she heard the classic lines repeat,

Once more the teacher's face clenched stern;

For through the window, looking on the street,

Three soldiers hailed her. She made no return.

One was called 'Orace whom she would not greet.

 

Od tłumacza: Jest to jak sądzę zbyteczne w gronie takim jak nasze, ale dla porządku: owe "klasyczne wersy" pochodzą z poematu Horatius Thomasa Babingtona Macaulaya:

Then out spake brave Horatius, the Captain of the gate:
‘To every man upon this earth death cometh soon or late.
And how can man die better than facing fearful odds,
For the ashes of his fathers, and the temples of his Gods,  

 

Wtedy dzielny przemówił Horatius, Dowódca straży:

- Wszak każdemu człowiekowi kiedyś śmierć się zdarzy.

A czy można umrzeć lepiej, niż wstrzymując licznych wrogów,

Za popioły swoich ojców i świątynie swoich Bogów,... 

 

[Amber]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :))

 

Nauczycielka z charakterem, pozostaje marzeniem każdego ucznia. Pozdrawiam :)