Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kto dał to Prawo, by ludzie ginęli w mroku?

Kto rzekł to słowo, by krew wśród dróżek się lała? 

Kto kazał, by ogrody cmentarzami były?

Kto rozrzucił na wzgórzach mózgi, krew i ciała?

Kto dał to Prawo?

 

Kto dał to Prawo, że Śmierć ma grasować w wiosce?

Kto rzekł to słowo, by mordować wśród snopów zbóż,

Kto kazał, by śmierć kryła się za żywopłotem,

Kto rzucił martwe ciała w opadłych liści kurz?

Kto dał to Prawo?

 

Ci co powrócą poznają znów, że trwa pokój,

Że stare jest stare i to co znali, znają,

Będą chodzić po ogrodzie, drzemać przy ogniu,

Dzieląc spokój świtu i wśród rosy dumając -

Ci co powrócą.

 

Ci co powrócą będą orać dawne pola, 

Ludzie o czystych sercach będą wiedli konie,

Niektórzy będą hodować kwiaty w dolinach,

Niektórzy w zaloty ruszą między jabłonie -

CI CO POWRÓCĄ.

 

Ale kto dał Prawo? Drzewa będą mu szeptały

- Zobacz, zobacz krew - rozbryzgi na naszej korze! -

Idąc przez łąki, będzie słyszeć chrzęst kości

I bezcielesnych ust poszepty w nocnej porze.

Kto dał to Prawo?

 

Kto dał to Prawo? W południe na stoku wzgórza

Jęki usłyszą jego uszy, cienie zobaczą jego oczy,

I pośród dolin, ogrodów, pastwisk i zagród

TEN kto dał to Prawo,

Ten kto dał to Prawo,

Ten kto dał to Prawo ze Śmiercią będzie kroczył.

KTO dał to Prawo?

 

I Leslie (wiersz znaleziony w jego rzeczach po śmierci w bitwie nad Sommą, 8 października 1916):

Who made the Law that men should die in shadows?

Who spake the word that blood should splash in lanes?

Who gave it forth that gardens should be bone-yards?

Who spread the hills with flesh, and blood, and brains?

Who made the Law?

 

Who made the Law that Death should stalk the village?

Who spake the word to kill among the sheaves,

Who gave it forth that death should lurk in hedgerows,

Who flung the dead among the fallen leaves?

Who made the Law?

 

Those who return shall find that peace endures,

Find old things old, and know the things they knew,

Walk in the garden, slumber by the fireside,

Share the peace of dawn, and dream amid the dew –

Those who return.

 

Those who return shall till the ancient pastures,

Clean-hearted men shall guide the plough-horse reins,

Some shall grow apples and flowers in the valleys,

Some shall go courting in summer down the lanes –

THOSE WHO RETURN.

 

But who made the Law ? the Trees shall whisper to him:

"See, see the blood - the splashes on our bark!"

Walking the meadows, he shall hear bones crackle,

And fleshless mouths shall gibber in silent lanes at dark.

Who made the Law?

 

Who made the Law ? At noon upon the hillside

His ears shall hear a moan, his cheeks shall feel a breath,

And all along the valleys, past gardens, croft, and homesteads,

HE who made the Law,

He who made the Law,

He who made the Law shall walk along with Death.

WHO made the Law?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski   Wiersz pozostawia po sobie pytanie, które każdy może zadać sobie sam - kto tu tak naprawdę jest chwastem? Chemicy potwierdzają coraz silniejsze zatruwanie naszej planety.  Ważny głos! 
    • @andrew   Wiersz mówi do kogoś, kto stoi w miejscu i potrzebuje nie rozkazu, lecz łagodnego pchnięcia. Światło w przedostatniej strofie (pokażesz się w świetle) to nie reflektory - to  wyjście z cienia, w którym się chowamy. Niepotrzebnie bo jesteśmy wszyscy na podobieństwo ... Bardzo refleksyjny. 
    • Dziękuję Violu. Pisałem szczerze i od serca, również po to, żeby być może ktoś przypomniał sobie jak wielkim dziedzictwem kulturowym i historycznym jest dla nas -Polaków- Lwów. Dla przykładu: przed WW2 były dwie najbardziej liczące się szkoły matematyczne, a jedną z nich była właśnie Szkoła Lwowska (reprezentowana przez takich polskich geniuszy matematycznych jak: Stefan Banach czy Hugo Steinhaus). Drugą była Szkoła Warszawska (Wacław Sierpiński, Kazimierz Kuratowski, Alfred Tarski). Straciliśmy Lwów przez m.in. te okoliczności, które opisuję pod koniec w "Balladzie o Dywizjonie 303". Ile tragedii wydarzyło się wśród polskich elit lwowskich to aż za serce chwyta (to jest jakby rozszerzenie tematu zbrodni wołyńskiej). Niewątpliwie temat na kolejny, niepoprawny politycznie, ale opowiadający prawdę wiersz... ale napisać mi go będzie ciężko... o ile w ogóle mi się uda.. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @lovej   To wiersz czuć całym sercem - chaotyczny jak życie, szczery jak mało co. Ten łabędź rozkładający skrzydła zostanie ze mną długo a taniec w kaloszach podczas suszy to szczyt poetyckiego absurdu i jednocześnie niezła metafora życia. :)
    • Przez całe życie, aż do pewnej chwili, byłam samotna mimo, iż mnie lubili. Wracać do domu mi się nie chciało, gdyż tam łóżeczko tylko czekało. Kolory wyblakły, słoneczko zaszło, mimo ciemności nie mogłam zasnąć. Dym do płuc leciał, pamięć zanikła, trafiłam na dno; przypinka " DZIWKA ". *** Jaskrawe światło, brunatny odcień, dotarł do oczek, rozjaśnił głowę. NIE w TAK przemienił, w życiu namieszał, amnezja to przeszłość, powraca " BESTIA ". Swym dobrem nastraja zniszczoną głowę, samotność rozumie, że nadszedł koniec. Czystą miłością, udowadnia stale, że skończymy razem na piedestale.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...