La desdichada

[Anna Maria K.]

Nieśmiało przestępując próg
spoglądam wzrokiem lękliwym

W stronę światła promieniującego
w kłębiaste zwały nocy
nad i pode mną

Z truchlejącym sercem
w obliczu świętego płomienia
zbliżam się ku ołtarzowi

Ofiary z życia i ze śmierci

Przytłoczona majestatem
potęgowanym własnym sumieniem
upadam po trzykroć zaklinając

Nie godnam!

Koić i topić wzroku spragnionego
w rozkoszy ciepłego blasku
odwiecznego żaru ikaryjskich serc

Niegdysiejsza iskra błogosławiona
zagaszona mrokiem duszy

Wydziedziczona własnym przestrachem
spalam oczy w płomieniu Nirwany

Żądnym ustom w ciszy wydarte,
wykrzykuję mdlejąc:

Evviva l’arte!

[Roman Bezet]

Przytłoczona majestatem
potęgowanym własnym sumieniem
upadam po trzykroć zaklinając

Nie godnam!

Brzmi jak proroctwo - samospełniające?
;)
pzdr. b
PS. Nie można by zapisać tego tak jakoś normalnie?

[Wiktor Desiczewski]

nie wiem co znaczy tytuł... a co do wiersza to nie wiem czemu ale kojarzy mi się z brazylijkimi telenowelami o_O ale w sumie to podoba mi się ten wiersz...
pozdro
wiktor

[Agnes]

wypadałoby przetlumaczyć tytuł

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znaczy się, że Pan lubi brazylijskie telenowele (bo nie zrozumiałem)?

[Wiktor Desiczewski]

napisałem że mi się kojarzy jakoś... może przez nadmierną religijnośc i jakieś takie średniowieczne zwroty... nie lubię telenowel, ale wiersz mi się podoba.. czy jeżeli spojrzy Pan na kogoś, kto przypomni Panu zająca bo będzie miał wielkie zęby, to znaczy ze jest zającem? czasem trza pomyśleć...

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie, miałem chwilowe kłopoty z myśleniem, bo sią zagapiłem na takie coś ...anioły śmierdzą potem żrą kiełbase mają w dupie żywych... - i nijak mi do telenoweli nie pasowało.
Przepraszam, jeśli uraziłem. Nigdy w życiu nie nazwałbym Pana zającem!
;)
pzdr. b

[Wiktor Desiczewski]

hehe tekst który umieściłem w profilu pochodzi z jednej z pisoenek zespołu coma, a konkretnie z "pierwszego wyjścia z mroku"... bardziej lubię poezję agresywną, ale to nie znaczy, że gardzę wierszami "innymi" :P
pzdr
wiktor

[Anna Maria K.]

Spróbuję co nieco wytlumaczyć dla chętnych:
Mam nadzieję, że nie zostane posądzona o plagiat, ale przyznaję, że wiersz został zainspirowany utworem "El desdichado" Gérarda de Nerval (czy jakkolwiek powinno być to odmienione), francuskiego modernisty. Tytul oznacza tyle, co "wydziedziczony", wyraz ten celowo znalazł się w jednej ze zwrotek mojego tekstu.
Co zaś tyczy się owej "telenowelności" (oczywiście neologizm) mojego wiersza, to nie widzę asocjacji. W moim zamierzeniu utwór ten miał nawiązywać do modernistycznego symbolizmu, możliwa jest więc mnogość interpretacji. Myślę, że jednak istotne jest zrozumienie, że podmiot liryczny niekoniecznie jest osobą wierzącą, a rzekoma religijność (w sferze stylizacji) ma za cel sakralizaję i hiperbolizację wartości, którą zdradza ostatni wers (nie przetlumaczę, gdyż powinno to być jasne dla każdego, kto ma jakieś pojęcie o poezji). Dominantą kompozycyjną jest więc stylizacja religijna slużąca sakralizacji.
Chętnie podyskutuję jeszcze na ten temat :)