Mgła

[Agnieszka Charzyńska]

 

 

Na rusztowaniach z cegieł hukiem pokruszonych,

Na powidokach dachów brązowych i szarych,

Upału tchnieniem ciężkim śmiertelnie zmęczonych,

Wyłonionych z popiołów, niczym senne mary,

 

Na rumowisku w kształcie podniesionej pięści

I na zamkowej wieży przygiętej do ziemi,

Na szkielecie katedry rozdartej na części

(Pożywieniem się stała – łakomych płomieni),

 

Mgła rozpina swe szale z jedwabiu i tiulu

W barwie srebra, fioletu, błękitu, siności,

Nakłada opatrunki na skupiska bólu,

 

Na minionych budowli połamane kości.

I na tę w kształt motyla złożoną kokardę,

Która spadła z warkocza jasnego umarłej…

Edytowane 13 Czerwca 2025 przez Agnieszka Charzyńska (wyświetl historię edycji)

[Grzegorz Kulesza]

@Agnieszka Charzyńska Tak, szlakiem Orlich gniazd. @Agnieszka Charzyńska

[Agnieszka Charzyńska]

@Grzegorz Kulesza nie

[befana_di_campi]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Powstanie boli... 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

decznie

[MIROSŁAW C.]

@Agnieszka Charzyńska

Dwa słowa - podoba się. 

[Agnieszka Charzyńska]

@MIROSŁAW C.  miło mi

[Wiechu J. K.]

@Agnieszka Charzyńska Powstanie z gruzów ta myśl zburzona i zamglona...

[Rafael Marius]

@Agnieszka Charzyńska

Jestem Warszawiakiem, zatem kojarzy mi się z Powstaniem Warszawskim.

[Stary_Kredens]

Bardzo piękny wiersz, wzruszający zwłaszcza ostatnim szczegółem 

Kredens pozdrawia 

[Agnieszka Charzyńska]

@Rafael Marius  nie o tym jest książka - ale w zasadzie ten tekst (i kilka innych) można odnieść do każdej wojny. 

Pozdrawiam.