Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Sylwester_Lasota Nie przyzwyczajać się do życia, ani do śmierci. Dla mnie najgorsza jest świadomość ,że będę zmuszony zostawić tych ,których kocham i za których jestem odpowiedzialny i którzy mnie potrzebują. Reszta to tylko nicość :nie byłem i nie będę, byłem i będę.

Opublikowano

To przejście przed nami, a jak będzie i dokąd i czy w ogóle dokądś, przekonamy się niebawem. Dawno temu w serialu "Saga rodu Paliserów" umierający, będący głowa rodu, powiedział: na nic nie liczę, niczego nie oczekuję".

Znakomity, mądry wiersz. Pozdrawiam 

Opublikowano

czy stajemy nad przepaścią 

czy wkraczamy w nowe życie

jednym tam nie będzie łatwo

inni biegną już w zachwycie

 

ci nieliczni co wrócili

by świadectwo nam przekazać

powtarzają moi mili

w innych życie tam wymiarach

 

nic nie boli człek nie kwęka

latek zawsze ma trzydzieści

ziemska znika gdzieś udręka

i się ponoć wszystkim szczęści

:))))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie przywiązywać się do rzeczy, do miejsc, do ludzi, do rytuałów... wtedy chyba łatwiej się odchodzi.

 

Pozdrawiam.

 

 

 

Tak, jesteśmy ślepi jak mrówki, które opowiadają sobie o słońcu.

 

Pozdrawiam

 

 

 

 

Bardzo dziękuję.

 

Pozdrawiam

 

 

 

A ja nauczyłem się, że nie ma "rzeczy oczywistych". To co dla nas jest oczywistością, niekoniecznie musi być oczywiste dla innych. To samo dotyczy postrzegania świata. Żyjąc w zamkniętym kręgu, możemy utwierdzić się w przekonaniu, że cały świat (a właściwie jego odbiór) wszędzie wygląda tak samo, a tak przecież nie jest.

Wyrwa - przepaść - pustka pozostaje często po kimś, kto odszedł.

A po co się pisze? Choćby dla takich komentarzy.

 

Pozdrawiam

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję.

 

Pozdrawiam

 

 

 

 

Dziękuję.

Dokładnie tak jest.

Wyrosłem w społeczności, w której odejście kogokolwiek z niej było zawsze wstrząsającym wydarzeniem. Dzisiaj żyję w świecie, w którym obserwuję spłycanie i odpychanie na jak najdalszy plan tematyki śmierci. Powiedziałbym, że nawet jej uprzemysłowienie. To jest naprawdę ogromny kontrast.

 

Pozdrawiam. 

 

 

 

 

Dziękuję Jacku za obecność, wiarę i Twoje rymowane komentarze.

 

Pozdrawiam.

 

 

 

Wspóczuję.

 

Dziękuję.

 

Również pozdrawiam.

Edytowane przez Sylwester_Lasota (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Słyszę bicie twojego serca, pełnego miłości,   a jednak nie dostrzegam jej w twoich oczach.   Spojrzyj mi prosto w oczy –   czy zobaczę w nich płomienne serce?   Jestem lawą miłości,   rozpalę cię swoim uczuciem w jednej chwili.   Staniemy się wspólnym płomieniem,   jedną pochodnią miłości.   Cóż za miłość bez prawdziwych uczuć?   Niech nasz ogień płonie długo,   niech konfetti z czerwonych serc rozsypie się wokół.   Nie potrzeba oklasków, bo to miłość odniosła zwycięstwo.   Stoimy tu i teraz, patrząc sobie w oczy,   słyszę serca bicie i widzę miłość w twoim spojrzeniu.   Los połączył nas – to muzyka w naszych sercach,   grająca nieskończone nuty o miłości.                                                                                                                                                                                                            Lovej. 2026-06-20                          Inspiracje . Czy mówimy prawdę o miłości swojej partnerce \ partnerowi
    • @hollow manno ale wiersze inne piszesz
    • Cala prawda. A najlepsze, o czym nie wspomniałeś, że ten sam wiersz da przeczytać wielu innym i każda z osób ma szansę poczuć się wyjątkową :) Pozdrawiam:)   PS. Najlepsze są same wiersze. Najgorsze są obrazy al. Naprawdę lepiej gdyby był czarny ekran i tytuł wiersza. Przepraszam, ale tak uważam  Pozdrawiam   
    • siedzę na ławce w parku  przygladam się parze  ONA i ON...  jak ONI się dobrali  co w sobie widzieli  absolutnie bym ich nie połączył  a ONI  ONI idą uśmiechają się do siebie  zaglądają w oczy  radośni    sam bym z nimi poszedł    mamy sąsiadów mogłaby  to być idealna para  ONA śliczna jak z obrazka    któregoś dnia nas mijali  mówię to żonie  a ona    nie jest najgorsza  ale spójrz na NIEGO  cudo  to jest dopiero gość    nie są jednak idealni  od rana do wieczora  u nich piekiełko    wieczorem zrobiła żona deser  ja kawę  nudny film więc zagaiłem o NICH    mówię  szkoda JEJ  taka piękna  dlaczego ON musi robić  jej awantury    ON  dlaczego ON  zapytała  czy ty JEMU się przyjrzałeś  to chodząca dobroć i ...  nie dokończyła    nie jedna  by GO po rękach całowała  dodała    a dlaczego ty mnie nie całujesz  zapytałem    nie odpowiedziała    nudny program  idę się kąpać i zniknęła w łazience    sam zostałem z myślami  taki ANIOŁ za ścianą  ON JĄ wykończy  kawał z niego zbira    co wy na to    6.2026 andrew  Sobota, już weekend. Tak nas widzą inni   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...