Cukrowe szczęście

[Marta_Precht]

Mała
po podwórku biegnąca
z wilgotną kromką chleba
cukrem opieczętowana
radość.

Otchłań ciemnej bramy
odsunięta na póżniej
z jej nienasyconą
czarną paszczą
i końcowym
błyskiem światła.

Muchy
z wysokości ciepłej ściany
patrzyły zazdrośnie
na jej szczęście
cukrowo-chlebowe
w krótkiej sukience
gołymi piętami
wzbijające obłoczki kurzu
staccato

[Samo zło]

pierwsza uwaga- albo stawiamy interpunkcje, albo nie. co do treści nie mam prawa się czepiać- każdy pisze to, co chce. mi się to nie podoba. pozdrawiam- Samo zło