Podmioty niezbyt liryczne

[Lidia Maria Concertina]

W lśniącej koszuli z bezsennej nocy ... 

... Przepraszam za nieistnienie.
I czule uspokajam - skurczone w praniu sumienie

Która godzina?
Jakie to miasto?
Pierwsza, dwunasta, może -  ostatnia?

Nie czas umierać!
Na białym koniu - rycerz się kłania - choć - nie ma komu
Na otomanach, pośród arrasów prym wiodą: smutek oraz brak czasu

Sułtan czy muezzin,
kapłan czy kupiec - dusz im nie zgarną, gdyż ... leżą trupem. 

 

 

Edytowane 15 Lipca 2024 przez Lidia Maria Concertina (wyświetl historię edycji)

[Igor Wasiński]

@Lidia Maria Concertina Bardzo ładne

[befana_di_campi]

@Lidia Maria Concertina Jejkuuu! 

 

[corival]

@Lidia Maria Concertina Jak sądzę to skurczone w praniu sumienie jest tu kluczowe. 

Pozdrawiam :)

[Lidia Maria Concertina]

@Dagmara Gądek W takim oto stanie jest biedny wymięty podmiot niezbyt liryczny. Chaos i rozpacz. Zmieniłam jeden zaimek i zbitki linijek - jeśli nadal jest to bezsensowny gniot, to niech takim pozostanie. Mój wierszokletyzm na tym generalnie polega.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam!

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Jak dla mnie: chaotyczne...

 

Łukasz Jasiński