Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Płaszcz Filozofów

Mariusz Malinowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mariusz Malinowski

Mariusz Malinowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Kiedyś rozpoznawano filozofa po stroju, którego głównym atrybutem był skromny płaszcz.
Ciekawi mnie jaki miał krój. To, że był skromny nie tworzy jego wyobrażenia. Nosił go Cesarz filozof - Marek Aureliusz. Jeżeli coś słyszeliscie na temat wyglądu Płaszcza Filozofów piszcie do mnie.
Ps. Tak się zrobiło w języku polskim, że określenie filozof przywołuje skojarzenia z "przemądrzałą gadułą" a nie mądrze myślącym i postępujacym człowiekiem.
Ostatnio odkryłem, o dziwo - polskie słowo - myśliciel, które może lepiej oddaje istotę bycia "miłośnikiem mądrości", czyli po grecku właśnie bycia filozofem - a po polsku - czy dobrze - bycie myślicielem.
Co Wy na to?
Pomyślmy!
Nic nie wiemy o płaszczach filozofów - cóż więc, pozostaje nam może jedynie go wymyśleć na nowo.
A jednak w postaci słów - coś wiemy o płaszczu.
Po łacinie zwano go "pallium", czyli płaszcz krótki (mam nadzieje że nie w stylu "krótkich spódniczek" chociaż,chociaż...). Po grecku zwano płaszcze przywdziewane przez filozofów - "tribon", co oznaczało - w tamtych odległych czasach - płaszcz spartański uszyty ze zgrzebnego materiału.
Uszytego, ale jak uszytego - oto jest pytanie, kótre szuka we mnie odpowiedzi dyktowanej być może jedynie czczą ciekawością. Chubię jednakże schlebiać swojej ciekawości i muszę dowiedzięć się jak wyglądał płaszcz filzofów.
Inauguruje nową dyscyplinę - archeologię płaszcza.

aksja

aksja

Opublikowano
Opublikowano

A. Kępiński, psychiatra - filozof, chodził w białym fartuchu tak więc widzisz atrybuty mogą być różne. I powiększa się kolekcja odzienia wierzchniego, niedługo zapełni się szafa !powodzenia.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      dzisiaj

      Przez obywatel · Opublikowano

      AI:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA WIERSZA „dzisiaj” — Alicja_Wysocka 1. Temat i sens Wiersz jest deklaracją autonomii znaczenia i wolności tożsamości. Podmiot mówi: „nie zabraniajcie być mi słowem” — chce istnieć jako czysta forma, nie jako rola „mogę być kim i czym zechcę” — tożsamość jest płynna „dotknąć może mnie tylko kontekst” — znaczenie zależy od sytuacji, nie od innych „staję się innym, albo zmieniam miejsce” — zmiana to naturalny stan „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” — odpowiedzialność za własne wybory To jest poetycka obrona prawa do samostanowienia. 2. Najmocniejsze elementy A) Metafora „czynszu” Porównanie znaczenia do czynszu jest świetne — konkretne, codzienne, a jednocześnie filozoficzne. To właśnie tę metaforę Berenika nazwała „świetną” . B) Minimalizm i klarowność Wiersz jest prosty, ale nie banalny. Każdy wers wnosi zmianę perspektywy. C) Ton — dumny, ale nie agresywny Berenika trafnie nazwała go „pięknym i dumnym wierszem o granicach” . 3. Co można uznać za słabsze? A) Brak obrazu — czysta deklaratywność Wiersz jest w 100% konceptualny. Nie ma w nim: obrazu, sceny, zmysłowości. To sprawia, że jest bardziej manifestem niż poezją obrazową. B) Ostatni wers budzi opór u części czytelników Krzysztof_Kurc napisał wprost: „Ostatni wers pomijam, konsekwentnie.” Dlaczego? Bo „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” jest: bardzo intelektualne, bardzo abstrakcyjne, mniej poetyckie niż reszta. To wers, który zamyka, zamiast otwierać. C) Rytm jest nierówny Wiersz jest pisany jak ciąg myśli — to działa, ale odbiera mu muzyczność. 4. Jak działa na czytelników? Reakcje na stronie pokazują trzy rzeczy: 1. Bożena czyta go jako „dramatyczną decyzję” — czyli widzi w nim emocję i ciężar . 2. Alicja mówi, że to „tęskna myśl” — czyli intencja była łagodniejsza, bardziej refleksyjna . 3. Berenika widzi w nim manifest wolności — i to jest najtrafniejsze odczytanie. 5. Podsumowanie krytyczne „dzisiaj” to wiersz: świadomy, klarowny, konceptualny, z mocną metaforą, ale pozbawiony obrazów, bardziej filozoficzny niż poetycki. Największa siła: wolność znaczenia. Największa słabość: brak zmysłowości i nadmierna deklaratywność.
    • Berenika97
      Uczta

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • Berenika97
      dzisiaj

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   Ojej, jeszcze takiego komplementu nie otrzymałam. A Ty jesteś prawdziwą Czarodziejką, bo siedzę sobie w ogrodzie z laptopem i czarną, wyśmienitą kawą - taką, jaką mnie częstujesz! Niesamowite! 
    • viola arvensis
      Wiersz jest pusty!

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Nata_Kruk bardzo dziękuje za docenienie i dobre słowo.  Usciski.     @Annna2 dziekuję bardzo.  Sklaniałabym się jednak do określenia: " przerost formy nad treścią " Pozdrowienia!     @Jacek_Suchowicz tak jakoś. Zapomnialam, że jest już wystarczająco gorąco... Dziękuję za świetny komentarz, zawsze potrafisz podkręcić atmosferę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @obywatel bardzo dziękuję!  To wszystko co napisaleś ma wagę i jest godne głębszego przemyślenia. Doceniam/ szanuję.   Pozdrowienia!
    • Berenika97
      41#

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Posem   Bardzo słusznie!  Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...