Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

lubię
rozciągać się
na pięciolinii
zmysłów

z nut palczastych
przeskakuję
pełną gamą

do re-frenu
mi
mi
- mnie brakuję
w czystym tonie

cisza nie jest
dźwięczna
- pęka od niej powietrze
kłopotliwie rozstrojone

myśli

zamykam cię
kluczem wiolinowym

naiwny

wciąż przekonany
że dyrygujesz
pięciolinią zmysłów

Opublikowano

Podoba mi się. I ze względu na to, iż bez muzyki żyć nie moge i jest ona dla mnie bardzo ważna i ze względu na klimat wiersza. Pozdrawiam leniwie i sobotnio :)

Opublikowano

Agato (Pani ;)

nie bądź taka skromna, to jest piękny liryk, świetnie prowadzony z wytyrzymanymi napięciami, delikatnym brzmieniem, pięknymi metafortami. Wszystko - oprócz końcówki ;) moim zdaniem położona :)))) (tzn. logicznie wynikająca z sytuacji wiersza, ale, wiesz... a zresztą, co ja Pani będę tłumaczył - niech się 'on' tłumaczy ;)
pzdr. b

Opublikowano

dziękuje za wsyztskie komentarze;)

Panie Bezecie... ok końcówka poołożona, ja tego wiersza bronic nie bede, ale z końcówką coś moze pokombinuje jak bede mieć więcej czasu:)

Dziekuje wszytskim za poświęcony czas i uwagi

Pozdrawiam cieplutko
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Violu, a skąd to wiesz. Masz boskie widzenie? Wytłumacz nam to, prosimy.
    • – Kłamstwo, jakieś ty śliczne! – Bom ja na miarę odbiorcy płodzone,    Prawdy zaś kształty przez fakty skrojone. –    Grono fanów nieliczne,    Krytyków zaś ma mnóstwo.    Ja nie, mą togą do gustu mimikra,    Póki mnie nie rozbierze „pani przykra”,    Obnażając żem głupstwo.    A ty, czyś gotów ściągnąć    Twych rozszalałych wymogów wściekły cwał?    Jeśli nie, to czyś godny, byś prawdę znał?    Więc, przede mną kark racz zgiąć!   Ilustrację: „Hołd Kłamstwu” sporządził „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego.   PS. W tej poetycznej alternatywnej rzeczywistości kłamstwo zostało zantropomorfizowane do młodzieńca imieniem Kłamstwo, więc z dużej litery.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poznałem sposób w fizyki wzorach, jak tworzyć wymiary jeszcze nieznane, i między znakami, w cichych pozorach, nasze istnienie mam zapisane.   Jest tam dom trwały i łódź, która znika pod turkusem fal i pod nieba blatem, a człowiek w ciszy w przestrzenie przenika, szukając miejsca pomiędzy światem.   Kwant i olbrzym — dwa rytmy istnienia, bliźniacze odbić ukryte w uczuciu, jakby dwa losy w chwili patrzenia zostały nagle splątane w przeczuciu.   Krzywizna przestrzeń łagodnie nagina, czas się odsuwa jak brzeg od przypływu, zieleń jak puch dzikich gęsi się wspina nad klif trzydziestu stóp nad odpływu.   Stoimy długo nad wodą w milczeniu, od grani chłody powoli spływają, a nasze dłonie w jednym drżeniu światy możliwe na chwilę stwarzają.   Bo w świecie kwantów wszystko się zdarza dopiero wtedy, gdy ktoś spojrzeć umie. Może więc miłość jest tylko pomiarem chwili, która istniała w rozumie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zuch! tylko po co przy tym sprawiać przykrość innym? :)
    • @Charismafilos jestem dzika, może dlatego.:) potrafię się oswajać:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...