Wrap

[Lidia Maria Concertina]

Noc z reguły nie odmawia mi snu: powoli rozkłada ręczniki na łzy i wsiąka - w siebie, ta czarna rozgwieżdżona dama.

Rzucam w nią granatem.

Obrywam meteorytem.

"Pomyśl życzenie i  klepnij się w policzek." 

 

Błagam Boga by nie patrzył mi w  twarz - chcę spokojnie wklepać krem mijanych za dnia placów i parkanów. 

 

Bezradnie rozglądam się po przestrzeniach bólu,  przeminionej  żywotności, która dziś plącze się w matniach zdawkowych półsłówek. 

Bezpowrotność. To słowo gorsze od "śmierci."

Płaczę jedynie do sufitów w nieumeblowanych kawalerkach, płaczę na widok par, które widzą pomiędzy sobą miłość, ale kompletnie jej nie czują ...

 

Tak, tak - zdarzyło mi się dostać prezent od losu. 
Zwykle nie taki celofan i wstążka w prążki zamiast gładkiej. 
Pudełka też nie te - z reguły puste, a ja zamawiałam kawior i szampan z bąbelkami w kształcie wieży Eiffla. 

 

Całkiem normalnie przeżywam samotność w związku ze światem. 
Dziesiątki wątpliwości porozrzucanych po całym łóżku. 
Wstaję.
Uśmiecham się do tramwajów śpiewających serenady pod oknem, recytuję z pamięci wszystkie przypadki ... 

 

 Gramatyka umiarkowanej moralności. 
... a jak się odmienia 'pieprz'?