Cisza

[BITTERSUITE]

Pozostawiłeś głuchą pustkę,

Taką ciszę, że aż przedmioty mówią;

Krzesła narzekają, że je nogi od stania bolą,

Talerze się tłuką między sobą, który dziś je obiad,

Czajnik czerwony z nerwów krzyczy,

Poduszki oddychają, prosząc o nieprzyduszanie,

Podłoga jęczy, tam gdzie nogę postawię,

Garnek swym głosem wodą bulgocze;

I ja siedzę, stoję - staram się nie przeszkadzać

Bo one problemy mają swoje - W skali

Świata mikroskopijne, ale jakąś wagę mają - 

I mój problem - - W ciszy eteru czyni mnie przedmiotem.

[befana_di_campi]

Niby niezłe, ale moim skromnym zdaniem, jeszcze ciut niedopracowane :)

[Bożena De-Tre]

@BITTERSUITE Gratuluję!!!Ma wszystko i wywołuje emocje od „żalu „ po „ lęk”..tak różnorodzne że ujęłam jak wyżej…Gdyby przestawić szyku byłby ten sam utwór ale z innym akcentem.Brawo! Pozdrawiam

[Bożena De-Tre]

@Bożena De-Tre To „ ciut” niedopracowane z czasem przejdzie…na „ ciut przepracowane”.No cóż piszemy-:)

@Bożena De-Tre Chyba mam wiersz „ Cisza” na Portalu..Dobrej zabawy będę „ odwiedzać..

[Starzec]

@BITTERSUITE myślę,że wiersz pisany pod wpływem emocji, lecz już chyba przetrawionych....

Pozdrawiam:)

[andreas]

@BITTERSUITE

"Gdy zostajemy sami,

bijemy się z myślami." - Sztaudynger

 

Pozdro.

[Jacek_Suchowicz]

gdzie tu cisza skoro gwar

rozgadały się przedmioty

i pozostał w sercu żal

życie dalej swój krąg toczy

 

...

:)