Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Michał. Inspirujmy się wierszami, a nie kogoś życiem. Mnie by dotknął tego rodzaju tekst, gdyby ktoś go odniósł tak nie podlegający dyskusji do mnie. Dlatego napisałam. 

Równie dobrze byłoby o czymkolwiek innym, wkraczającym w życie prywatne jak nagłówek z pomponika.

Nawet jeśli to jest treść jej twórczości bo nie wiem, wyłupiłeś sedno i zawiesiłeś jak oderwany łeb nad odrzwiami. Ktoś się wzruszy, a drugi rzuci pomidorem.

Tak to czuję.

Rzucajmy w wiersze jeśli już. Śmiejmy się z nich, tyle mamy, co się pośmiejemy :) 

Wszystko byłoby ok tylko po co ta inspiracja do osoby.

Tyle, hejka

 

 

 

 

Opublikowano

@agfka Osoba wspomniana nie obraziła się, ale zgoda że nie poprawiłem fragmentu o inspiracji, bo de facto inspiracją był wiersz wspomnianej koleżanki, a nie jej życiowa historia. Stąd nie zrozumiałem Twoich słów o obraźliwości. Poprawię to niedomówienie ;)) 

@violetta Się jeszcze żyje się jeszcze podróżuje i nawet świętuje ;)

Opublikowano

@Leszczym a Warszawie otworzyli kładkę, ale jestem za niska, bo niewiele widzę, plus, że blisko  na Pragę, na Okrzei, bardzo mi się tam podoba i cieszę się, że w końcu przesmyk pod mostem na Mysliwieckiej mi zrobili i mogę tak chodzić w stronę słońca haha już nie mogę doczekać się pierwszych lodów, cocobowl. Jest bardzo gorąco, a nie ma dobrze zieleni. Przyroda zaraz poszybuje.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fala Co i raz wzbiera w nas fala, siła nieposkromiona, moc osadzona w niemocy. Tajemnicza dama. Stawia ciężkie kroki. Potupie. Poskacze. Zawstydzona opuści pokój. I koniec. Nie tęsknię.
    • @hollow man   Dziękuję za te słowa. Niech ta wizyta będzie dobra. @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @hollow man   Niezwykle mocny i życiowy wiersz. Często wydaje nam się, że żeby komuś pomóc, musimy dawać jakieś mądre rady, sypać rozwiązaniami albo za wszelką cenę tę drugą osobę "naprawiać". A Twój tekst tak pięknie pokazuje, że najważniejsza jest po prostu obecność. Najbardziej dotknęły mnie te słowa o drzewach, które nie wyrosły silne. Przecież nie każdy z nas musi być wiecznie twardy i radzić sobie ze wszystkim. Czasem życie nas przygniata i dobrze wiedzieć, że ktoś nas akceptuje również w tych gorszych momentach, gdy po prostu sobie nie radzimy. Końcówka o tym, że jesteś obok, nawet gdy ten drugi człowiek o tym nie wie, po prostu łapie za serce. To chyba najpiękniejsza definicja prawdziwego wsparcia. Bez zbędnego gadania, bez oceniania - po prostu czyste, ciche "jestem".   Naprawdę piękny tekst i także dla mnie osobisty. 
    • @Berenika97 Moja Babcia tak czyściła to lastryko przez 20 lat. Dopóki nie zapomniała drogi na cmentarz, imienia Dziadka i swojego. Dawno u nich nie byłem. Pojadę pogadać. Dzięki za to.
    • @hollow man   Bardzo dziękuję!  A wiesz, że ten "klimat" to nie z filmu (nie widziałam go) , ale z wizyty na cmentarzu. Dwie kobiety wspominały swoich mężów, jakby oni żyli. I to było fascynujące.  Nie podsłuchiwałam, tylko rozmawiały tak głośno, że trudno było nie słyszeć. :)))     Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...