Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

z zamiarem

Natuskaa
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Natuskaa

Natuskaa

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

a ty wierszu wyrafinowany

co zadziornym haczysz kciukiem

utwierdzając w przekonaniu

że przychodzę tu o czasie

i wyjdę z niego nasycona


 

dlaczego się kryjesz


 

tak że trzeba ciebie szukać

w prozaicznych scenariuszach

i kostką rzucać na oślep

która na kancie przystaje

jakby czekała swego autobusu


 

dlaczego nie wyjdziesz


 

ze mnie z niej albo z niego

i nie staniesz tu na wysokości

czyżbyś się bał swojej siły

stosować kiedy publiczność

nie pragnie brać dróg zawiłych


 

tylko miałkiej papki


 

zważ że swój swojego odnajdzie

choćby na krańcu świata

i w pobliżu zadanej apokalipsy

dostrzeże twój kciuk haczący

który przysłoni mu całą ulicę


 

na co więc czekasz

 

 

 

Edytowane przez Natuskaa (wyświetl historię edycji)
6
  • 2 miesiące temu...
Natuskaa

Natuskaa

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na co czekasz/ na co czeka samotny kawaler po przejściach? Co to ma do mojego wiersza?

Jak ktoś na coś czeka to bacznie się rozgląda, aż znajdzie.

 

 

1
żegnajcie

żegnajcie

Opublikowano
Opublikowano

@Natuskaa

 

W moim przypadku jest na odwrót: czekam na dziewczynę, która mnie zaakceptuje, otóż to: jestem pogańskim racjonalistą - libertynem i intelektualnym biseksualistą - uniwersalnym - już od dawna nikogo nie szukam - strata czasu, dziękuję za rozmowę i miłych snów.

 

Łukasz Jasiński 

1
żegnajcie

żegnajcie

Opublikowano
Opublikowano

@Natuskaa

 

Dzień dobry, a ja wierzę w narodowowyzwoleńczą misję, którą sam realizuję w celu zbudowania Polskiej Rzeczypospolitej Narodowej według mojej ustawy zasadniczej - Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Narodowej - znajdzie ją pani tutaj - serdecznie zapraszam do wnikliwiej lektury.

 

Łukasz Jasiński 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hehehehe
      Ara ta Tatara / Rata tura, żaru Tatar / Mantra, żart nam

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ikra po Kutno. Ma Ramon tu koparki
    • LessLove
      Przepoczwarzenie

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Czytam jako wyobcowanie z techno-otoczenia, w którym istota pan-bio nie czuje się u siebie. Trucizny miejskich technologii zapuszczają korzenie i osaczają człowieka pragnącego pozostać w kontakcie z naturą, fizycznym i psychicznym...
    • wiedźma
      Przepoczwarzenie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 SIOSTRO !  Kolejny świetny wiersz !  Sam tytuł zasuwa mi myśl, żeby odczytać to jako proces. Pierwszy etap to pęknięcie, drugi obniżenia a ostatni utrzymanie przy życiu. Ostatnie wersy o zapuszczeniu korzeni świetnie spinają całość.   O czym dla mnie jest ten wiersz ?  Zaczyna się od słów " barki łamią się " - to fizyczny, namacalny ból, pod którym ugina się ciało. Można tu szero włożyć prozę życia, uczucia ( tęsknota , miłość). Barki już nie są tylko bolesne, one się łamią. To jest kres wytrzymałości.  Z kolei " ciężar neonowych lisci " [ zastanawiam się czy nie miało być " ciężarem " ] nadaje ciężaru. Neonowe liście to świetny epitet, bo kole w oczy. Tu są one myślami, wspomnieniami. Duszą swym ciężarem. W " jesiennym oddechu skomplikowanych w strukturze " to przenośnia, która określa stan ducha, to warstwa wewnątrz , tz ." jesień życia ". Tu odczytuję to jako chłód, rozczarowanie, może też koniec . Podmiot liryczny oddycha ta jesienią, czuć w tym i koniec i rozpad. To skomplikowane struktura uczuć, nieoczywista.  Kolejne trzy to następny etap. Z podmiotu " odpada kora" , czyli warstwa ochronna . Podmiot jest obnażony, wrażliwy bez swojej osłony. Skóra ściera się z rzeczywistością, prawdą, kaleczy się do krwi. Wers " kompletna animalizacja "( !) to powrót do instynktu. przetrwania. Następnie wersy niosą podtrzymanie przy życiu, utrzymanie funkcji życiowych. Sama " kroplówka może tu być odczytana w przenośni jako wlewanie ( brzydkie określenie) uczuć takich jak wspomnienia, miłość, nadzieja lub w kontekście - drugiej osoby.  Mamy tu nerwowe oczekiwanie ruchów elektrostatycznych. Podmiot liryczny drży w napięciu w tym oczekiwaniu, któremu towarzyszy wyczuwanie pulsu i rytmu. Ostatnie cztery wersy to decyzja, zapuszczanie korzeni " głęboko głęboko" - to powtórzenie to podbija efekt. To miejsce jest czarne, brudne , to może być i teraz i przeszłość. Mimo to podmiot się tam zakorzenia.  Ostatni wers przynosi ukojenie. Z całego bólu rodzi się nowa wersja albo ( mniej oczywiste) - tęsknota .   W całości odebrałam kilka odczytów. Najbardziej wybrzmiało wypalenie , żałoba, standardowo - twórczość. Wiersz w samym czytaniu był też dla mnie zbudowany z fizycznych obrazów. Nie jest wprost erotyczny. W całokształcie odebrałabym jako poczęcie , nowy związek lub rozładowanie " napięcia " :)  Siostro zajefajny ! Z przyjemnością się nad nim pochyliłam. Będę Ciocią?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Buziole
    • Gosława
      potknięcia

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Arsis Włodziu piwo to piwo procentowe to chyba było jasne kolor bursztynowy 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Gosława
      księżycowo

      Przez Gosława · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar dziękuję również pozdawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...