Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • 8 miesięcy temu...
  • 2 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

Szczurołap

 

Nad jego głową wisiał topór prawa,

zadumał mocno, myślał pomału,

 

z podniesioną głową wszedł na scenę,

bez żadnej przemocy i z dużą klasą

 

wysłuchał grzecznie kata, nawet

obdarzył go uśmiechem - ironicznym,

 

przyznał się do wszystkich stawianych

mu zarzutów, nawet tych wymyślonych,

 

dla niektórych został męczennikiem,

dla innych jeszcze - wyrzutem sumienia,

 

nie przejął się w ogóle tym teatrem

i jak zwykle - poszedł swoją drogą.

 

Łukasz Jasiński (październik 2009)

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
  • 4 miesiące temu...
Opublikowano (edytowane)

@Dared

 

A nie powinno być raczej: obiektywne - zdanie? Wie pan, że twórcą autokrytyki, autocenzury i poprawności - politycznej był wujaszek słoneczko - Józef Stalin? To nic innego jak pedagogika wstydu - obcy element przeniesiony na grunt polski przez rosyjskich żydów - komunistów, otóż to: przodkowie morderców z Urzędu Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej - dziś to tak zwana elita - nie będą decydować o moim życiu! Polska jako jedyny kraj na świecie ma głęboką tradycję republikańską - tego nie mają Niemcy, Francja, Watykan, Ukraina, Izrael, Rosja i Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, stąd: problemy natury prawnej, filozoficznej i historycznej - nie wspominając już o prawidłowej komunikacji dyplomatycznej!

 

Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Jasiński (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

                             

                                  I tak zwany*

 

          ukraiński pseudohistoryk i oficer trzeciej brygady szturmowej pochodzącej od pułku azow - nazistów z OUN-UPA - Ołeksandr Ałfiorow - został nowym szefem ukraińskiego instytutu pamięci narodowej, a wcześniej publicznie relatywizował rolę ukraińskiej WAFFEN-SS GALIZIEN pracującej dla trzeciej rzeszy niemieckiej i czego jeszcze nie rozumiecie?

 

Źródło: Najwyższy Czas!

 

*zrobiłem drobną edycję - treść bez zmian 

 

Pułkownik: Łukasz Jasiński 

Edytowane przez Łukasz Wiesław Jasiński (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @APM   Czy ta biała chorągiew to znak rezygnacji, czy może akceptacji? Bo wiersz pokazuje, że spirala przyszła, uderzyła… i minęła. Rano nadeszło. Czy chodzi o przetrwanie do kolejnego dnia? "Przetrwam?" - pytanie bez odpowiedzi, ale sam fakt, że pada po budziku, sugeruje - tak, przetrwałaś. Znowu. Świetny wiersz o walce, która toczy się w głowie. 
    • @Achilles_Rasti   "Ale żadna z tych „prawd" nie była prawdą" – to chyba najtrudniejsze zdanie do przełknięcia. Bo oznacza, że te wszystkie usprawiedliwienia dla własnych granic były tylko… wymówkami. A jednak wiersz nie osądza - mówi- idź dalej. Szukaj. I to "Znajdziesz..." – jakby autor sam nie był pewien, ale chciał wierzyć.
    • @widelec   Ten wiersz to portret życia jako pułapki bez wyjścia. Każda strofa zaczyna się od "zanim" - jakby los był już przesądzony, zanim człowiek zdążył w ogóle zaistnieć. "Skąd tyle chaosu w niepozornej próżni?" - brzmi jak paradoks, niby jest wolność ale praktycznie to tylko chaos ograniczeń. Przejmujące.
    • @Papierowy Lis   Refren o dzieciach i rybach, które nie mają głosu, boli szczególnie - bo my, dorośli, rzeczywiście często zapominamy, że nasze dzisiejsze wybory decydują o ich przyszłości. Mocny głos w obronie tych, których zbyt łatwo ignorujemy.
    • @Migrena   Bardzo dziękuję!    Wow. To jest... najgłębszy komentarz, jaki mogłam dostać. Czytam to z wrażeniem, że ktoś zrozumiałeś wiersz lepiej, niż ja sama. „Człowiek nie znika nagle, Najpierw tylko uczy się być tym, co da się pokazać." - to zdanie powinno być epigramem do całego tomu. Trafiłeś w mechanizm - to nie jest nagła utrata siebie - to stopniowa ewakuacja. Wynoszenie tego, co prawdziwe, gdzieś do tyłu, za kulisy, aż w końcu zostaje sama elewacja.   Forma jako więzienie. Forma jako substytut. „Ta prawdziwa została w domu" - to niemal gombrowiczowska diagnoza. „Można stać naprzeciw siebie i pozostać niepoznawalnym" - to jest ontologiczny rdzeń tego wiersza. Dziękuję, że to wydobyłeś. A co do miotły - jeszcze na nikim jej nie wypróbowałam. Myślisz, że powinien być ten pierwszy raz? :)))   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Zaraz jej przekażę, wiem, że będzie zachwycona. :))) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...