Pokoleniowa (nie)tolerancja

[Bożena De-Tre]

Pokoleniowa (nie)tolerancja.

 

Bezbożny owoc ludzi zniewolił,

zniekształcił życia smak.

W nadmiarze haseł, zbłąkanych prawd

ludzkie cierpienie skrywa swą twarz.

Powrócił trudny mroczny czas.

 

Stoisz przy szybie, świat gubi blask,

nie ma Czechowa, Leśmian już umilkł:

śmierć niesie wschodni wiatr.

Chcesz coraz więcej.

Słuchasz jak mantry:

wpisz hasło, uderz w klawisze, pamiętaj, myśl.

Odszukaj w chmurze teraz i dziś.

 

Pomiędzy prawdą a zakłamaniem

gubi  się ludzka, szlachetna twarz.

Cierpienie ludzkie szuka swej twarzy

pośród zbyt wielu rzuconych prawd.

Pomiędzy prawdą a wykluczeniem

ludzkie cierpienie chowa swą twarz,

jeszcze przez chwilę broni się gniewem…

 

Wpisujesz hasło.

Bezbożny owoc ludzkiej niewoli zniewala życia smak.

Szukasz go w chmurze… znajdujesz ślad.

Kiedyś, gdy droga wiodła ścieżkami,

w górze szybował ptak - prawda z umysłem w jednej szła parze.

Kasujesz hasło.

Odległy zbyt czas…

[duszka]

@Bożena De-Tre Tolerancja ma swoje pozytywne znaczenie i działanie, ale zniewolenia nie potrafię tolerować, wolę cierpieć... Takie cierpienie jest bliskie prawdy, a więc i wolności. Wiersz przekazuje spokojnie, z powagą trudną prawdę o nas. Ale jest jeszcze jej druga strona - ta jaśniejsza. Pozdrawiam :)

[Bożena De-Tre]

@duszka Tej jaśniejszej coraz miej.Łatwiej się nie „ ujawniać” ,mówiąc najprościej, albo milczeć  coby się nie narazić…i tak powoli jesteśmy coraz częściej  i bliżej zniewolenia jak wolności…dzięki za wizyty .