Trening

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Wielceś mi ubrudziła chustki w gnoju moim
Moją drogą koszulkę – tym dojeniem swoim
Pełno plam, a jakoby nikogo to bydło...
Ciesz się , że z żłoba niewiele upiło
I za wszystkich umyłaś, za wszystkich uprałaś
Wszystkieś w stajni kąciki zawżdy posprzątała
Nie dopuść, by ktoś tu musiał za cię pracować
Nie będziesz już nigdy drogie ciuchy mi psować!
To tego, to owego zręcznie obłapiając
Uchodziło ci. Mawiasz: „Robota nie zając”
Teraz to się skończyło, lanie będzie w domu
Nie masz premijki, nie dasz rozbierać się nikomu
Z każdego kąta smutek człowieka ujmuje
A nozdrze kiej pociechy darmo wywąchuje

[sterowiec]

:)
kategoria: żart
dla niektórych zabawny, dla niektorych ciekawy, dla niektorych bulwersujący
ja lubie żartować

pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Dzięki. To taka mała apokalipsa z nawiązaniem do wiersza poprzedniego.

[Dorma]

ciekawe

[Mirosław_Serocki]

wielkieś mi uczyniła pustki w koncie moim
moja droga kochanko tym futerkiem swoim
itd...
Pozdr.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

To jest antypoezja. znasz się. a czy nudne? jedni lubią to, inni mają kolegów w idolu. A próba naśladowania? Nie brzmi tak zgodnie z orginałem, jak w/w antypoezja.
No ok. wiersz to to nie jest.

[Magdalena C]

Mam dylemat :-|
No bo ciekawy temat.
Tyle że smutno mi, że czerpiesz
z wiersza żałobnego i przekształcasz
go w żart. Może nie dla wszystkich
to problem, dla mnie jednak tak.
Jakoś nie wyobrażam sobie, żeby cierpienie
Ojca po stracie córki było podstawą
do stworzenie wiersza dowcipnego.

Mówcie mi, że jestem staromodna :-)
Pewnie jestem ;-)

Dziuńka

Peace

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Też uważam że to przegięcie. Takie czasy.