Sara Teasdale - Przyjdą deszcze łagodne (There will come soft rains)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Przyjdą deszcze łagodne i ziemia zapachnie,
Krąg jaskółek trzepocząc skrzydła rozmachnie;

 

I będą żaby nocą w stawie śpiewające,
I dzikie śliwy skąpane w bieli drżącej;

 

Rudziki w strojach z pierzastego płomienia 
Wygwiżdżą swe kaprysy z niskiego ogrodzenia

 

I nie będzie się wiedzieć o wojnie, nie będzie
Się dbać kto i co i na kim zdobędzie.

 

Nikt się nie przejmie, ni drzewo ni ptak,
Że ludzkość wyginie doszczętnie tak;

 

I Wiosna sama, gdy o świecie się zbudzi 
Ledwie zauważy, że już nie ma ludzi.

 

I Sara (pisała to o I WS i to wtedy miało sens, ale przekładając słuchałem muzyki z Oppenheimera i zrobiło mi się jakoś niewyraźnie. Chyba podbiliśmy stawkę):

There will come soft rains and the smell of the ground,
And swallows circling with their shimmering sound;

 

And frogs in the pools singing at night,
And wild plum trees in tremulous white;

 

Robins will wear their feathery fire,
Whistling their whims on a low fence-wire;

 

And not one will know of the war, not one
Will care at last when it is done.

 

Not one would mind, neither bird nor tree
If mankind perished utterly;

 

And Spring herself, when she woke at dawn
Would scarcely know that we were gone.
 

[violetta]

Czekam na wiosnę:)