Sara Teasdale - Samotna (Alone)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Jestem samotna, wbrew miłości,
Pomimo tego co daję i przyjmuję
Mimo czułości jaką masz dla mnie,
Radości życia czasem nie czuję.

 

Jestem samotna, jakbym stała
Na szarego świata najwyższym szczycie,
Wokół mnie tylko śnieg wiruje,
Ponad, przestrzeń rozpływa się w niebycie;

 

Z ziemią ukrytą i niebem ukrytym,
Mego ducha duma jak ostatni stróż 
Trzyma mnie z dala od spokoju tych
Co nie są samotni, bo umarli już.

 

I Sara:

 

I am alone, in spite of love,
In spite of all I take and give
In spite of all your tenderness,
Sometimes I am not glad to live.

 

I am alone, as though I stood
On the highest peak of the tired gray world,
About me only swirling snow,
Above me, endless space unfurled;

 

With earth hidden and heaven hidden,
And only my own spirit's pride
To keep me from the peace of those
Who are not lonely, having died.
 

[poezja.tanczy]

@Andrzej P. Zajączkowski

Daleko a blisko, jedno skinienie

Było ognisko, dla niektórych potępienie

 

U Ciebie jak zawsze, ciekawie

Miło że wrzucasz

Pozdrawiam

M.