Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Cicha nadzieja zasiana w sercu.

Niczym wzrastający kwiat,

wysuwający się ku promieniom słońca.

Nic nie da użalanie ani rozpaczanie.

Choć w sercu gorycz i żal.

 Nowy dzień to nowy początek.

Nie ma końca drogi.

Jest tylko początek i szlak którym wodzimy Siebie nawzajem.

Trasa którą wytyczymy będzie nasza.

Wolność niczym wicher w grzywie 

Tę ten kopyt niesie uwolnienie

Na grzbiecie jego,

ukojenie od stresu.

Wszystko z rozpędem zlewa się w całość.

Jedno a zarazem dwoje.

 

 

 

Edytowane przez xWhisky (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ta (pierwsza) część wiersza szczególnie do mnie przemówiła. Druga część - choć z piękną metaforą, mniej mnie przekonuje, może dlatego, że mam trudności z jej interpretacją. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...