Sól rodzi się z najczystszych rodziców: słońca i morza*

[Kasia Dominik]

W szczelinach serca rodzi się nadzieja,

że jeśli człowiek pozna smak miłości,

doceni słońce, które rozpromienia

morza błękitność i dobro rozwiośni.

 

Przeto sól ziemi bywa gorzką prawdą,

matką i ojcem potężnych żywiołów –

wody i ognia, które drogę znajdą

do źródła życia na granicy światów.

 

Ileż mądrości jest w tych prostych słowach,

które onegdaj głosił Pitagoras,

ten tylko pojmie, kto umie dochować

sekretu duszy i w siebie się wsłuchać.

 

Albowiem karma sprzyja zawżdy temu,

któż najczystszą cnotę przysposobi.

Zaś Ojciec z nieba łask ześle pospołu,

jeśli w spojrzeniu nie ma stęchłej soli.

 

Kasia Dominik

[violetta]

Jestem za tym, żeby nie żałować nigdy pięknych chwil:)

[Rolek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo ładne! Pozdrawiam w N.R.

 

[Monia]

@Kasia Dominik Cierpienie,które rodzi się w wyniku utraty radości z życia,ale i nie tylko.Nutka optymizmu też jak najbardziej została zachowana.Ciekawy wiersz muszę przyznać pozdrawiam serdecznie ;)

[Moona]

Jest nieźle. Niektóre słowa jak /Przeto ,onegdaj, pospołu/ nie do końca mi pasują ;)

Wyłamy w rymach zamierzone?

Pozdrawiam :)

[Kasia Dominik]

Bardzo serdecznie dziękuję za każde słowo, dzięki waszym radom mogę poprawić, skorygować i nauczyć się dobrze pisać. To dla mnie cenne.