-
Ostatnio w Warsztacie
-
.thumb.jpg.24ff4d9056d3da47ce3fae75f93e4311.jpg)
Poet Ka 377
@Waldemar_Talar_Talar ma w sobie coś z realizmu magicznego...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 67 odpowiedzi
- 1 522 wyświetleń
-
- 60 odpowiedzi
- 1 391 wyświetleń
-
- 54 odpowiedzi
- 1 267 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 832 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 398 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Gosława przyda się, łzę przytuli, serce ogrzeje! Będzie z niej pożytek - oszczędź :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Leszczym Dziękuję, że to wyjaśniłeś - bo teraz tekst nabrał dla mnie trochę innego znaczenia.To, co opisujesz, jest czymś bardzo konkretnym i bardzo bolesnym- ktoś przyszedł drugi raz i znowu to zrobił z premedytacją. I do tego z poczuciem bezkarności. To zdanie o pozwoleniu od późnego wieczora - teraz rozumiem, że to nie metafora. Albo nie tylko. Masz rację, że to nie jest wyłącznie problem totalitaryzmów. To jest problem każdego środowiska, w którym przeciętność znajdzie sobie oparcie w grupie albo w milczeniu innych. Wtedy zaczyna działać jak system. A to, że piszesz tak jak pisać nie potrafisz - właśnie dlatego to działa. Nikt by tego tak nie napisał, kto pisze "jak potrafi". -
Przez Marek.zak1 · Opublikowano
Dobre, na czasie i w ogóle. Anka jest mi bliska, też z imienia, bo córka tak ma, więc smutno mi, jak ona przechodzi przez tyle przykrości. Pozdrawiam. -
Przez Myszolak · Opublikowano
Piłam troszkę z twoich spojrzeń, znikałam, gdy otwierała się przed nami kałuża. Struny, jak gilotyna, odcinały myśli od słów, moja głowa turlała się już na schodkach do twojego mieszkania. Kneblowały mnie twoje przepiękne ramiona. Twój bystry język rozbierał mnie do mięśni. Rozchylone usta, zamiast mówić, tasowały płytkie oddechy. Skrzypnięcia drzwi wyprzedzały słowa, jedynie wilgoć moich dłoni błyszczała dumnie na klamkach. W kałuży kryła się przepaść, pod taflą wody lśniło najgłębsze spojrzenie. Choćbym zanurzyła się po czoło, nigdy cię nie dosięgnę. -
Przez Proszalny · Opublikowano
@Poet Ka Niestety, to dzieło niczemu nie służy. Tekst opisuje brutalną rzeczywistość, w której szminka jest tylko szminką. Ciekawe, co mówisz. Rozebrałaś liryczny silnik samochodu na części. Bardzo zabawne. @Leszczym To nie wierszyk, tylko liryka. Powiedziała mi to poetka :P @Berenika97 Jesteś zabójcza :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się