***(Bogowie widać nie...)

[Bartosz Wcisło]

Bogowie widać nie cierpią herosów,
Że ich skazali na rzekę Lete.
Ja, kiedy stanę nad jasnym brzegiem
I pić mi każą z chłodnego strumienia,
Zaprawdę nie poddam się łatwo.
Nie cały.

Bo jestem dumny z chwil słusznego gniewu,
Bo bardzo lubię smak niesłusznego.
Zbyt wielki by dać swój honor za Elizjum,
Zbyt mały by dzielić los Prometeusza.

Połóżcie mi zatem pod językiem kamień,
A obok kamienia połóżcie gwiazdę.
A ja, gdy pić będę, kroplę schowam w ustach.
Gwiazda wskaże mych wrogów.
Kamień przytłoczy cienie
Dosłownością.

A potem splunę kroplą zapomnienia
Na nierozwiane jeszcze poematy.
Usiądę gdzieś prosto i skromnie jak przystoi zmarłym.
By z kamieniem w prawicy
Czekać
Na tych co zemsty pragną lub spokoju.

[Bartosz Wcisło]

Interpunkcja wyedytowana, nad szykiem zdań jeszcze się zastanowię-muszę to sobie parę razy "odśpiewać".
Dziękuję za komentarz.

[Michał_Zawadowski]

Powiało bardzo antycznie, co nastraja mnie pozytywnie.
Ogólnie dobrze, ale miejscami coś burzy czytanie. Mianowicie głównie w przedostatniej zwrotce, najpierw powtórzenie "połóżcie" (można jeden czasownik zamienić, np. umieśćcie czy cokolwiek innego), a potem pojawiające się po raz drugi kamien i gwiazda nieco gorzej się wkomponowują w całość. W ostatnim wersie należy wyrzucić przecinek przed "lub".

pozdrawiam
MZ

[Bartosz Wcisło]

Wyedytowałem. Chyba wrócę do wierszy wolnych.
Powtórzenia chyba zostaną. Wydają się podkreślać antyczność języka wiersza.