Powrót

[Ewelina]

likier - słodycz 

jak nóż ostra

melodia z ucha płynąca 

do serca 

do cna 

do końca! 

 

przelotem tu byłam 

a teraz ramiona drżące splatam 

i rzeki wzbierają 

księżyce jaśnieją 

kontury lasów zaspane - 

czernieją 

 

oddalam się

od szeregu głów 

oddalam

od zgiełku miasta

w krąg ciszy i ciepła

duszą się wtapiam 

 

 

 

 

 

Edytowane 2 Listopada 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Rafael Marius]

@Ewelina

Zatem miłego odpoczynku od miejskiego zgiełku.

[Ewelina]

@Rafael Marius dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ach, lubię te małe "ucieczki". 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A ja i małe i duże.

U mnie dzisiaj i wczoraj cicho.

Większość ludzi w Warszawie nie jest stąd, zatem wyjeżdżają tam skąd ich ród.

[Ewelina]

@Rafael Marius to możesz cieszyć się ciszą :)

Ja lubię ciszę i samotność. One pozwalają mi osiągnąć balans w życiu. A balans tak jak balsam jest kojący :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też, gdy byłem zdrowy chodziłem na spacery w odludne miejsca, a takich w okolicach Warszawy, wbrew pozorom, nie brakuje. Można chodzić wiele godzin i nikogo nie spotkać.

[Ewelina]

@Rafael Marius a teraz jak robisz?

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Teraz gorzej słyszę zatem hałas mniej przeszkadza.

I też jest ciszej, bo już nic nie budują nowego jak na razie, ani nie burzą.

[Tectosmith]

@Ewelina I kolejna perełka. Bardzo emocjonalny i kolorowy wiersz. Z przyjemnością czytałem.

Pozdrawiam jesiennie :-)