Pamiętaj królu

[Onitram]

Pamiętaj gdy będziesz realizować swe plany niecne,
iż są one odbiciem diabelskich westchnień.
Nie zapominaj, że inni będą pamiętać,
jak próbowałeś ich wolność spętać.

W odmętach, czeluściach, ukrytych lękach,
sztylet dzierżysz dumnie w swych rękach,
się wżenia w ciało w okropnych mękach,
znakiem twej zdrady zakrwawiona ciżemka.

Nie klękaj tuż pod figurą,
ludzka udręka jest jak tatuaż pod skórą.
Nie lękaj się, gdy po ciebie przyjdą,
przecież żeś się karmił ich krzywdą.

Sprzedawał jak bydło na targach świata,
podcinał brzytwą braterskie gardła,
rozrywał w strzępy na kulach armat,
nie lękaj się królu gdy przyjdzie prawda.

Przeto od dawna twój wpis tkwi w księgach diabła,
przyjąłeś złoto i postać karła,
jego pokusa twą godność skradła
a dusza się błąka w diabelskich zwierciadłach.

Gdy w losu imadłach poczujesz ucisk,
gdy senne widziadła wyjrzą ze studni,
gdy ziemia zacznie w około dudnić,
pamiętaj królu, iż wszyscy są równi

[Marek.zak1]

Pamiętaj.

[Kwiatuszek]

@Onitram Święta prawda. Podobało mi się:-) Pozdrawiam!

[duszka]

@Onitram Im "wyższą" pozycje zajmuje człowiek w społeczności, tym bardziej dalekie wydają mi się jego złe czyny, bardziej abstrakcyjne, choć ich zasieg jest wiekszy i dlatego też - jego odpowiedzialność za nie... Twój wiersz to ujawnia i obrazuje w bardzo dobitny sposób. Myslę, że to ważne. Pozdrawiam.