Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z cyklu: Wspólna jazda, czyli wiersz o Bogactwie i Biedzie

 

 

49 moneta zadłużenia

 

Bieda żyje jedynie zdjęciami

To prawie jak wspomnieniami

 

Ale udokumentowanymi

Na nowo stworzonymi

 

Podkolorowanymi

I na swoją modłę zmienionymi

 

Żeby przypominały o odwadze

Żeby mówiły o wielkiej wadze

 

Żeby stwarzały sytuacje

I kolejne wielkie atrakcje

 

Żeby zaczynały żyć

Zdjęcia, i masz z kim pić

 

Żeby zaczynały znać

Kolejne przygody i dalszy mać

 

Mać pierwszy i doświadczony

Musi zawsze być zrobiony

 

Mać drugi i posłuszny

Kolejny, Twój ruch, rusz Ty

 

Mać trzeci, w górę leci

I wysoko się rozleci

 

I ostatni równoległy

Okazał się najbardziej przebiegły

 

I ostatni daje siebie

Albo się z sobą rozstaje

 

Bieda biedę tylko poznaje

Bogactwo tylko mu się zdaje

 

Bieda tylko biedę poruszy

Bo od bogactwa się biedactwo kruszy

 

Zostań więc, gdzie jesteś, siedzisz

I nie łudź się, że życie zwiedzisz

 

Poznaj życie po tym co daje

Powie Ci każdy, ten, co się z życiem rozstaje

 

                //Marcin z Frysztaka

 

 

Wszystkie moje książki
Za darmo
Znajdziesz na stronie:
wilusz.org

Opublikowano

Pozwól, że odpowiem cytatami:)

 

Nie ten jest biedny, kto posiada mało, lecz ten, kto pragnie więcej — Erich Fromm.

 

zatem: 

 

Nie psuj tego co masz, pragnąc rzeczy, których mieć nie możesz — Epikur.

 

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Boję się, boję się, Przez cały czas, Że zrobię coś źle, Nie dwa, nie raz.   Strach zaprząta myśli me, Czy ja wszystko robię źle? Czas pokonać błędny strach I odważnie wkroczyć w świat.   Krok po kroku, dzień po dniu,  Nieustannie jestem tu.  Gdzie odkrywać pragnę świat,  Mimo błędów będę rad.   Każdy krok mnie dalej niesie A ja się znów z tego cieszę. Strach już dawno odszedł w cień Tak zaczynam nowy dzień.   16.02.2026r. 
    • @bazyl_prost codziennie inny nastrój:)
    • Olsztyński wędkarz, gdy mieszkał na Dajtkach,   zimą wędkował w ogrzewanych majtkach,   przyjemnie się łowiło,   lecz w majtkach zaiskrzyło,   i usmażyło kiełbaskę na jajkach.                         Daitki – wieś od 1355r, od 1966r część Olsztyna  
    • Noszę miłość jak bilet w kieszeni – ważny, lecz nieskasowany. Chcę wejść, usiąść przy kimś, a stoję w przejściu, pół kroku od życia.   W myślach – zachwyt i alarm. Twe spojrzenie – jak klucz w zamku, chce przekręcić mą duszę.   A ja wciąż słyszę: czekaj na wersję „bardziej”, jakby serce miało regulamin zwrotów.   Śmieszne to, bo tęsknię jak bohater romansu, a uciekam jak księgowy od ryzyka: liczę procenty, ważę wady, robię bilans ciepła w człowieku.   Bezdech lęku mnie ściska, więc udaję luz, a nocą gra w piersi małe kino: ja i Ty… i drzwi, których nie domykam… i budzi mnie serce drżące wciąż w trybie podglądu.   Patrzysz tak, jakbyś już wiedziała, że moje „zobaczymy” to czułe kłamstwo, talizman przeciwko bliskości. Ale dajesz mi jeszcze szansę w tej grze na czas. A ja milczę – jakby od tego zależało czy zdążę w ostatniej sekundzie wybrać człowieka zamiast próżnego marzenia…
    • Każdy ma swoje miejsce do powiedzmy, zapoznawania innych. Podzielam opinię, że tam za dużo hałasu, dymu i ludzi. Wiersz ciekawy, nie powiem. Pozdrawiam P.S.niespełnione
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...