W domach z betonu

[Gość]

To było niezwykle ciekawe spotkanie
W nie-zwykłych okolicznościach
Można powiedzieć 
Spotkanie po latach

 

Miłość sprzed 25 lat

 

Ty rozwódka z dwójką dzieci
Ja na rozdrożu emocjonalnym

 

Powiedzieliśmy sobie dużo
Dwie zwierzające się dusze
Otwarte na siebie
To nie zdarza się zbyt często

 

I tylko nie wiem czego oczekiwałem
Dzwoniąc dzwonkiem gdy zamknęłaś drzwi

 

Może po tych butelkach wina

Które wypiliśmy z taką łatwością
Po prostu nie umiałem zamknąć furtki?

[staszeko]

Ciekawy, życiowy temat, ale forma moim zdaniem mało poetycka. Tytuł nie nawiązuje do treści, bo niby jaki wpływ na spotkanie miał beton? Nie mógł przebić ściany głową?

 

Trochę bym doszlifował, na przykład:
 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Może po butelkach mocnego wina

Wypitych szybko i przyjemnie
Po prostu nie miałem siły odejść?

 

Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[violetta]

Miłość się raczej buduje:)

[Gość]

@staszeko Tytuł nawiązuje do piosenki :)

[kwintesencja]

Bardzo lubię tytułową piosenkę :)

 

A wiersz uchwycił specyfikę tego „zderzenia się” dwojga ludzi po latach, z calym tym życiowym balastem, a mimo wszystko  wydaje się, że ostatnie spotkanie bylo wczoraj, a po kilku głębszych, że można zacząć od nowa

pozdrawiam

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ciekawe są takie spotkania.

Miło posłuchać.

Niekoniecznie uczestniczyć.

 

Mnie się jeszcze nie trafiło po tylu latach.

Wcześniej owszem.