spacer po Włocławku [niebo bladoniebieskie...]

[kall]

niebo bladoniebieskie
pragnące pochłonąć piękno
miasta
osnute myśli
jak chmury
błądzą po firnamencie
umysłu

o Włocławku
dzielnico biskupów
kapłanów
miłości

wędruj duszo
do pałacu panów
z katedry wolności
mrok cię otuli

zasiądź w ławie
wsłuchaj się w muzykę
religii

później do parku
nad Zgłowiączkę
nakarm ciekawość
spokoju

jak w raju

wśród komunistycznej
czerwieni

[Agnes]

nie znam dobrze Włocławka, ale w Twoim wierszu jest magiczny...
mogę swoją wersję zaproponować??

[kall]

hmm... magia włocławska nie każdego potrafi zaczarowac. mnie w jakimś stopniu (mimo wszystko) dotknęła:)

oczywiście - proszę o twoją wersję ;)

Pozdrawiam
Kalina

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

mmm był już Toruń, teraz Włocławek... chyba ja coś napiszę o swoim mieście ;) hmm bardzo magiczne, przyczepię się jedynie do technicznej sprawy: blisko siebie stoją dwa "o" i w trzeciej strofie jest błąd, powinno być "ławie"... pozdrawiam ciepło

memento mori

[Agnes]

niebo bladoniebieskie
pragnące pochłonąć piękno
osnutych myśli miasta
jak chmury
błądzącego po firnamencie
umysłu

o Włocławku
dzielnic-y biskupów
kapłanów. miłości .


wędruj o duszo
do pałacu panów
z katedry wolności
mrok cię otuli

zasiądź w ławie
poczuj muzykę religii

później do parku
nad Zgłowiączkę
nakarm ciekawość
spokoju

jak w raju

wśród komunistycznej
czerwieni


to mój mały mix...jak obiecywałam

miłego dnia
pozdr. Agnes

[kall]

dziękuje za komentarze :)

Arku : masz racje. błędy już poprawione. w ławie chochlik - typowa literówka ;p
Agnes : mix przyjęty bardzo pozytywnie. zaraz zajdzie pewnie trochę zmian w dotychczasowym wizerunku wiersza :)

Pozdrawiam włocławsko, więc pochmurnie (niestety)
Kalina

[zielen oczu]

Włocławek to chyba rzeczywiście magiczne miasto, czuć to czytając Twój wiersz. Zresztą bardzo ładnie ujęłaś historię i geografię poglądową...tak mi się dobrze czytało

pozdrawiam zieleniąc
natalia

[kall]

dziękuje bardzo Natalio. magiczne miejsce... wydaje mi się, jeżeli ktoś spędził w jakimś miejscu 17 lat swojego życia to może czuć jego niezwykłą aurę (mimo Azotów i innych hmm... fabryczek :)

Pozdrawiam
Kalina

[dorota rachańska]

kalinko, wiersz bardzo mnie poruszył-choć właściwie ten Włocławek aż tak piękny nie jest-ale opisałaś go cudownie , bardzo mi się podoba twój wiersz. Pisz dalej.