Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Crespi

Somalija
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Somalija

Somalija

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

mam Wenus w Raku 

i Uran w Skorpionie

możesz próbować 

ale ja nie wiem

czym jest nie kochać 

 

zmieniając jedwabne parasole 

snuję się pomiędzy wymiarami

myślę o białej koszuli

tak rzadko bywam trzeźwa 

sprzątam stare hotele 

sprzedaję chleb na wyspie

żmija tygrysia 

 

pogryzłam do krwi ramiona

prawe bo jest wojna

lewe za to że jesteś daleki 

żyję dzięki twojej świadomości 

kocham 

 

jak wygląda 

 

zapomnieć 

 

 

 

Edytowane przez Somalija (wyświetl historię edycji)
9
Somalija

Somalija

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Rafael Marius Nawet o tym nie myślę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

, ale kilka dni temu stoję na korytarzu i myślę a tu słyszę ,,Panie Jarosławie, proszę po świadectwo pracy ", więc biegnę, po schodach, co sił w obcasach i krzyczę ,,Jaruś, jak to???" Niestety, kolega odszedł do innej pracy... szkoda... mężczyzna na pokładzie, to zawsze na plus...

Rafael Marius

Rafael Marius

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie dziwię mu się. Skoro był tylko jeden, choć pewnie odszedł z innego powodu.

Najzdrowiej, gdy jest równowaga płci.

 

Ja miałem na politechnice samych chłopaków i było okropnie. Głównie z tego powodu stamtąd się wyniosłem na inną uczelnie. Tam było po równo i bardzo fajnie.

 

Zdarzało mi się też prowadzić grupy, gdzie były same kobiety i też atmosfera była znacznie gorsza.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Ostatnio w Warsztacie

    • lensd67
      Cień

      Nastaje poranek.

       

      Wstajesz.

      Obojętnym wzrokiem oglądasz pokój.

       

      Nie ma go.

       

      Wątpisz, czy odszedł.

       

      Myśl Kartezjusza znów wiedzie prym.
      Niestety jesteś.

       

      Jak co dzień omijasz szkło
      z rozbitych luster i butelek.

       

      Musisz iść do pracy.

       

      Zmuszasz ciało do tych samych
      męczących czynności.

       

      W końcu wychodzisz.

       

      Słońce świeci przepięknie,
      lecz Ty myślisz tylko o jednym.

       

      Z zamkniętymi oczami
      ruszasz do samochodu.

       

      On już tam jest.


      Kątem oka widzisz jego mrok
      w odbiciu lusterka.

       

      Ignorujesz go.


      Jedziesz dalej,
      słuchając głośno muzyki.

       

      Nie masz sił,
      a jednak idziesz do biurowca.

       

      Zwyczajny dzień.

       

      Klikanie.
      Stukanie.
      Dźwięki wysyłanych wiadomości.
      Głośne rozmowy telefoniczne.

       

      Wizja kolejnych ośmiu godzin
      Cię przeraża.

       

      Co jakiś czas pytasz sam siebie:
      ,,Czy on wciąż tu jest?"

       

      Znasz odpowiedź.

       

      Jego cisza
      dudni w Twoim umyśle.

       

      Ucisk w gardle
      staje się nie do wytrzymania.

      Wymykasz się z pracy.

       

      Miałeś spotkać się z dziewczyną.
      Boisz się, że nie dasz rady.

       

      Mimo zmęczenia prosisz
      o wcześniejszą godzinę.

       

      Jedziesz.

       

      Spędzasz najlepszy czas od miesiąca.
      A jednak
      nie potrafisz być szczęśliwy.

       

      Z każdą godziną
      On skraca dystans.

       

      Bezszelestnie

      zbliża się do Ciebie.

       

      Próbujesz skupić się na chwili.
      Zapominasz o najważniejszej zasadzie.

       

      Wracasz do samochodu.

       

      Nagle przeszywa Cię
      nieopisany niepokój.

       

      Stoisz na środku placu
      i patrzysz w górę.

       

      Słońce jest idealnie nad Tobą.

       

      Panikujesz.
      Szukasz go wzrokiem.

      Ale już go nie ma.

       

      Nastało południe.

       

      Zapomniałeś o czasie.

       

      Wiesz, że to koniec.

       

      On nie zniknął.

       

      On tylko zmienił miejsce.

       

      On jest w Tobie

       

      I zrobi to,
      do czego został stworzony.

       

      Nie władasz już swoim ciałem.
      Możesz tylko patrzeć.

       

      Twoja ręka
      powoli sięga do aktówki.

       

      Dobrze wiesz,
      co to oznacza.

       

      Czujesz chłód metalu.

       

      Wyciąga broń.

       

      I...

      0

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...