W hołdzie G. Bruno

[Bożena De-Tre]

W hołdzie G. Bruno.

Zobacz to wnuki moje. Ten tu to jest mój mąż.
Tamten co z boku stoi (nie ten… no ten… już wiesz).

Te dwie piękne dziewczynki
                        to córki mojej Krysi
pamiętasz Krysię moją?
Co? Jak skończyła... no cóż
Wnuczki są wyjątkowe (Aż się myśleć  boję…)
Są takie uzdolnione!
Świat zabierze mi je
Ania jest taka wrażliwa
Pewnie lekarzem będzie
Od dziecka zamiast grzechotek
                        woli przyrządy swe
Dobrze że jej kupiłam bo teraz i ja wiem

Ta starsza ma chłopaka (bardzo nie lubię go)
Rodzina jakaś nie taka…
No i on to nie to

To wszystko już w zasadzie.

Pewnie dziś padać będzie.
Ty jeszcze tu zostaniesz
Chyba nie spieszysz się?

Krysia mówiła
            że sama po świecie się tułasz

Zostanę dłużej
            na chwile
                        chociaż chwilę
Dużo czasu mam…

I wspomnę rzymskie wakacje (w jakże podobny czas)
Campo di Fiori wśród kwiatów żyło muzyką swą
I choć a presto krzyczeli… to wtedy był mój dom…
Tłum w gwarze i upale w zapachu owoców i wina prawie
rozdeptał Bruno
który od wieków tam stoi
            monumentalny i wielki

ale na zawsze sam.

Może już jednak pójdę
choć karuzela
trwa
Kościół jak Bruno stoją
To ciągle jest ich czas

 

[Bożena De-Tre]

@Bozena1957 Dziękuje..z tą komunikacją ludzką jak widać…