Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Najmniejszy palindrom świata

Mariusz Szwonder

Przez Mariusz Szwonder
w Palindromy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mariusz Szwonder

Mariusz Szwonder

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Wyobraźmy sobie niepozorne ucho igielne, a w nim grudkę złota. Ale niezwykłą - bo to właśnie na niej zapisano najmniejszy palindrom świata, widoczny dobrze pod mikroskopem w powiększeniu 400-krotnym. Nie, nie jest to efekt pracy maszyny, lecz mistrza nad mistrzami - Grahama Shorta z Wielkiej Brytanii.

Graham Short jest żywą legendą. Zasłynął on m.in. tym, że wykonał napis na ostrzu brzytwy. Zamówienia składa u niego m.in. rodzina królewska, a dzieła można podziwiać w kilku galeriach na świecie; ceny tychże dzieł sięgają kilkudziesięciu tysięcy funtów. Oto link do strony artysty:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło jest mi poinformować, że tym razem Graham Short wygrawerował krótki palindrom mojego autorstwa, pochodzący z książki "Pomału żaba żuła mop" (którą udostępniłem wcześniej na tym portalu).

"ERIS'S IRE", czyli gniew bogini niezgody zostanie zaprezentowany już wkrótce m.in. w programie TVP Polonia Słownik polsko-polski. A zapewne jeszcze szybciej na tym forum, gdyż każdy palindromista chciałby ujrzeć najmniejszy palindrom na świecie, prawda?

 

Życzę odrobiny cierpliwości,

 

Mariusz Szwonder

 

Edytowane przez Mariusz Szwonder (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      Bóg stworzył świat a kto Boga

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar z Biblii dowiadujemy się tylko o Ziemii. Myślę, że musiał już być, skoro jest odwieczny.
    • Waldemar_Talar_Talar
      Bóg stworzył świat a kto Boga

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      @Posem  - dzięki -

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - czyi bardzo dawno temu - a czy wówczas był już Bóg -              dzięki za czytanie i komentarz -                                                                     Pzdr.niedowiarek.
    • andrew
      a miało być tak ...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Myszolak

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Poet Ka
      Zapłakała

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Stukacz silnie rezonuje ze "Snem srebrnym Salomei" Juliusza Słowackiego.
    • Maciej Szwengielski
      "Klepsydra zmierzchu. Rozważania tautologiczne".

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      Sumienie   Sumieniem został obdarowany każdy człowiek. W dzisiejszym świecie pojęcie sumienia zostało całkowicie zepchnięte na margines. Na czoło wysunęło się takie sformułowanie jak sukces. Sukces zawodowy, finansowy, erotyczny, światowy osiągany poza moralnością, więc i poza sumieniem. Pojęcie sumienia stało się pojęciem równie abstrakcyjnym jak współczesne malarstwo, należącym do czasów słusznie minionych. Sukces za wszelką cenę. Człowiek współczesny stał się immoralistą i nikt nie chce być tym, który musi się liczyć z jakąś etyką, moralnością, a co za tym idzie z sumieniem. Sumienie człowieka naturalnego różni się od sumienia człowieka super naturalnego. Sumienie człowieka naturalnego jest pełne egoizmu, pychy, próżności. Kieruje się przede wszystkim własnym interesem. Jeśli człowiek naturalny w ogóle ma jakieś wyrzuty, dotyczą one niemal wyłącznie braku zadowolenia z samego siebie. U nieco wrażliwszego człowieka naturalnego sumienie może doprowadzić go do rozpaczy. Rozpaczy, że się nie jest takim jakim się być powinno: zaradnym, bogatym, zdolnym, utalentowanym, etc. Że życie jest zbyt ciężkie, że jest nonsensowne. Może też wystąpić rozpacz z tego powodu, że jest się sobą. Że się wszystko osiągnęło, że wszystko się spełniło tak jak tego chciał człowiek naturalny. Również istnieje u takiego człowieka rozpacz z powodu skończoności wszystkiego, gdyż wszystko gdzieś tam ma swój kres. Rozpacz z powodu konieczności podjęcia takich rozwiązań a nie innych, a także rozpacz z powodu wielu możliwości jakie się ma do wyboru, gdy wszystkie wydają się dobre do realizacji. Rozpacz jest błędem, złym rodzajem emocji często nie znajdującym ujścia. Ale bywa i tak, że człowiek naturalny zagłuszy w sobie wyrzuty sumienia. Będzie nieustannie je ignorował, aż wyćwiczy się w zupełnej znieczulicy. Pozornie ułatwi to jemu poruszanie się w świecie, w którym nikt z nikim się nie liczy, w którym obowiązuje tzw. „wyścig szczurów” i „prawo silniejszego”, prawo, które nie ma nic wspólnego z prawem tylko z bezprawiem, ochroną interesów silniejszego. Przy założeniu, iż „prawo prawo znaczy, a sprawiedliwość sprawiedliwość”, człowiek z zagłuszonym sumieniem prędzej lub później trafi do więzienia. U człowieka super naturalnego jest inaczej. Jego sumienie ma odniesienie do nadprzyrodzoności, metafizyki, do Boga, stwórcy wszechrzeczy. Zna Prawdę Objawioną przez tegoż Boga i nieustannie konfrontuje swoje poczynania z nauką o moralności. Jego moralność ma odniesienia transcendentalne. Życie wrażliwego człowieka super naturalnego nie należy do łatwych. Każdy kroczek postępowania może być konfrontowany z  przykazaniami bożymi. Jeśli człowiek super naturalny ma dobrze ukształtowane sumienie, cieszy się miłością Stwórcy (radość wewnętrzna), odczuwa duchową rozkosz z tego powodu, że jest „dzieckiem bożym”. Ma przedsmak rajskiego szczęścia już tu na Ziemi. Ale źle ukształtowane sumienie człowieka super naturalnego może doprowadzić go do przesadnego poczucia winy. Obwinianie się o byle co prowadzi go do obłędu. Z kolei brak poczucia winy to dowód pychy i zarozumialstwa, źle wykształconego sumienia.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...