Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Par Serge Gainsbourg, Franck Langolff (Henri-Alain Langolff) 
L'AQUOIBONISTE
By Serge Gainsbourg, Franck Langolff (Henri-Alain Langolff) 
THE WHATEVERIST
Przez Serge'a Gainsbourg'a, Franck'a Langolff'a (Henri-Alain'a Langolff'a) 
ACOMITAMISTA

 

L'aquoiboniste sung by Jane Birkin. Piosenka L'aquoiboniste śpiewana przez Jane Birkin

 

CHORUS:
C'est un aquoiboniste
Un faiseur de plaisantristes*)
Qui dit toujours: «À quoi bon
À quoi bon»

 

This is a whateverist,
A fount of tristful pleasantries
[lit.: A maker of the pleasantristes]*)
Who keeps saying "What the point?
What the point?" 

 

To acomitamista
Autor  smutnych  dowcipów
[
dosł. smutnocipów] *)
Kto zawsze powtarza: "A co mi tam?

A co mi tam?"

 

Un aquoiboniste
Un modeste guitariste**)
Qui n'est jamais dans le ton
À quoi bon?

 

A whateverist,
A guitarist**), one of these
Who aren't always to the point,
What the point?

 

Acomitamista,
Skromny gitarzysta,
Który nigdy nie wpada do tona, "A co mi tam?
A co mi tam?"

 

CHORUS

 

Un aquoiboniste
Un peu trop idéaliste
Qui répète sur tous les tons:
«À quoi bon»

 

A whateverist,
A lil bit idealist
Who repeats in every form:
"What the point?"

 

Acomitamista,
I troche idealista, 
Który powtarza się na różne sposoby:
"A co mi tam?" 

 

CHORUS

 

Un aquoiboniste
Un drôle de je m'enfoutiste
Qui dit à tort à raison:
«À quoi bon»

 

A whateverist,
Weird "Idon'tcareforitist"
Who says if it's right or wrong
"What the point?

 

Dziwny acomitamista,
Nieobchodzimnieista,
Który mówi, czy to dobrze, czy źle
"A co mi tam?"

 

CHORUS

 

Un aquoiboniste
Qui s'fout de tout et persiste
À dire: «J'veux bien mais au fond
À quoi bon»

 

A whateverist,
Who doesn't care, but insists
"I would like!", yet in his soul

There's but "What's the point!"

 

Acomitamista,
Któremu wszystko jest jedno, lecz uparcie
Powtarza:
"Nie mam nic przeciwko!", chociaż w głębi duszy

Ma tylko "A co mi tam?"

 

CHORUS

 

Un aquoiboniste
Qu'a pas besoin d'oculiste
Pour voir la merde du monde
À quoi bon

 

A whateverist
Who needs no oculist
To see shit of our world,
What's the point?

 

Acomitamista,
Kto nie potrzebuje okulisty,
Aby zobaczyć gówno naszego świata,
A co mi tam?

 

CHORUS

 

Un aquoiboniste
Qui me dit le regard triste:
«Toi je t'aime, les autres ce sont
Tous des cons». 

 

A whateverist,
Who tells, looking at me triste,
"I love you, all other folks
Are arseholes".

 

Acomitamista,
Który mówi do mnie ze smutnym spojrzeniem:
"Kocham cię, ale inni są
Wszyscy dupkami".

<1978>

 

*) plaisantristes - а word coinage, neologism by Serge Gainsbourg, a contraction of the words of "pleasantry" (plaisanterie) in Plural and triste (sad). Smth like "pleasantristes".
plaisantristes - to hybrid słowny, neologizm przez Serge'a Gainsbourg'a, skrót słów "dowcip, żart" (plaisanterie) w liczbie mnogiej i "triste" (smutny). Coś w stylu  "smutnocipy".

 

**) a guitarist [ɡɪˈtɑː.rɪst] in English, guitariste [gita'rist] in French.
gitarzysta [ɡɪˈtɑː.rɪst] po angielsku, gitariste [gita'rist] po francusku

 

L'aquoiboniste sung by Norig. L'aquoiboniste w śpiewie przez Norig'i.

 

L'aquoiboniste sung by Jil Kaplan. L'aquoiboniste w śpiewie przez Jil Kaplan. 

 

L'aquoiboniste sung by Ritsuko Okazaki in Japanese. Japanese lyrics by Kaori Kano
Ritsuko Okazaki śpiewa L'aquoiboniste po japońsku. Tekst japońsku przez Kaori Kano.

 

***

 

Vanessa Paradis between  Franck Langolff  and  Serge Gainsbourg.  Vanessa Paradis pomiędzy Franckiem Langolffem a Serge'em Gainsbourgiem.

 

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Aquoiboniste


"He's an aquoibonist//A maker of jokes//Who always says what's the point?//What's the point?"

 

These are the first words of L'Aquoiboniste, a song written by Gainsbourg and performed by Jane Birkin in 1978 on the album Ex-fan des sixties. Aquoiboniste, formed just like aquoibonisme from the fatalistic formula, à quoi bon? (what's the use?, what's the point?, etc.) designates or qualifies a defeatist, pessimistic person.

 

To są pierwsze słowa L'Aquoiboniste, piosenki napisanej przez Gainsbourga i wykonanej przez Jane Birkin w 1978 roku w albumie Ex-fan des sixties. Aquoiboniste, powstały podobnie jak aquoibonisme z fatalistycznej formuły, à quoi bon? (jaki jest pożytek?, jaki jest sens?, itp.) określa lub kwalifikuje osobę defetystyczną, pesymistyczną.

 

Gainsbourg is not the creator of this word, registered in 1923, but it could have been so much, since it corresponds to him in both form and content. The disillusioned character of the song might have been Gainsbourg himself.

 

Gainsbourg nie jest twórcą tego słowa, zarejestrowanego w 1923 roku, ale mogłby być im, skoro odpowiada mu ono zarówno pod względem formy, jak i treści. Rozczarowanym bohaterem piosenki mógł być sam Gainsbourg.

 

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Willingly quoting such authors as Baudelaire, Rimbaud or Verlaine, Serge Gainsbourg himself was a talented lyricist, playing with all facets of the language. Metaphors, puns, double meanings, word contamination, neologisms, anglicisms, onomatopoeia, alliterations and assonances...

 

Chętnie cytując takich autorów jak Baudelaire, Rimbaud czy Verlaine, sam Serge Gainsbourg był utalentowanym tekściarzem, bawiącym się wszystkimi aspektami języka. Metafory, kalambury, podwójne znaczenia, kontaminacja*) słowna, neologizmy, anglicyzmy, onomatopeje, aliteracje i asonanse...

 

*) kontaminacja czyli mot-valise (hybryda, kombinacja, zbitka, zlepka) słów (neologizm stworzony przez połączenie słów, na przykład, plaisantristes).

 

 

Opublikowano (edytowane)


JEWISH OR NOT, BUT RUSSIAN! ŻYD CZY TEŻ NIE, LECZ  RUSEK! 

 

 

Jane Birkin:
- But we didn't think about May '68, and he certainly didn't. He didn't take it seriously. He was Russian! It seemed anecdotal compared to the October Revolution.

- How would you define him?

- He was a provocateur with a wildly romantic, Slavic-Jewish soul.

 

- Ale my nie myśleliśmy o maju '68, a on na pewno nie. Nie traktował tego poważnie. Był Ruskim! W porównaniu z Rewolucją Październikową wydawało się to anegdotą.

- Jak byś go zdefiniowała?

- Był prowokatorem o szalenie romantycznej, słowiańsko-żydowskiej duszy.

 

When he died, an English journalist said: "In England, we have a clown," and he named Tommy Cooper. "But is he also a poet? No." "We have a poet," and he named Ted Hughes. "But is he also an aesthete? No." "We have a great aesthete," and he named David Hockney, "But can he write songs? No. So, for these three reasons, England lacks a Serge Gainsbourg."

 

Kiedy zmarł, angielski dziennikarz powiedział: "W Anglii mamy klauna" i nazwał Tommy Cooperа. - Ale czy on też jest poetą? Nie.
"Mamy poetę" i nazwał Tedа Hughes'a.
- Ale czy on też jest estetą? Nie. "Mamy wielkiego estetę" i nazwał Davida Hockneya.
- Ale czy on potrafi pisać piosenki? Nie. Tak więc z tych trzech powodów w Anglii brakuje Serge'a Gainsbourga.

 

This combination of opposites made him unique, capable of telling Belgian or Jewish stories, while at the same time being a poet, perhaps the greatest since Apollinaire, with his very personal style of verse, and a songwriter whose lyrics exist on their own, even without music.

 

To połączenie przeciwieństw uczyniło go wyjątkowym, zdolnym do opowiadania belgijskich czy żydowskich dowcipów, a jednocześnie być może największym poetą od czasów Apollinaire'a, ze swoim bardzo osobistym stylem poezji i autorem piosenek, którego teksty istnieją niezależnie, nawet bez muzyki.

 

Edytowane przez Andrew Alexandre Owie (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   Ówcześni interpretowali "Lalkę" między innymi jako powieść z kluczem. Najczęściej wymieniano  dwa pierwowzory- Jakuba Langego (podobna kariera) i Stanisława Strójwąsa (podobieństwo charakterologiczne i prowadzenie działalności charytatywnej).   O Strójwąsie wspomina J.Kasprzycki w książce „Warszawa nieznana".    Na spodzie fotografii odczytałam podpis - Strójwąs z córką- właściciele "Fabryki zup i przypraw":).   Mój pradziad, będący "podówczas":) kawalerem (na zdjęciu była też jego późniejsza żona) chyba zalecał się do Strójwąsówny. Trzymali wspólnie gałązkę, ich głowy były blisko siebie. On coś do niej mówił, a ona spuszczała skromnie oczy:)   wierszyk „z przymrużeniem oka”:) @Alicja_Wysocka dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • tuż za oknami świergolą ptaszki i rośnie trawka i deszcz i słońce i ciepła ławka witryna z reklamą ekran od auta i patrzę jak zmienia pogoda przyrodę przyroda człowieka newsy reklamy niech nie znikają chcieć więcej po co do czego a okna nie zamykają powietrze dobre bez wiatru a może leciuchny powiew przyjemny chłodek wieczoru światła wczesny poranek wiosna za oknem może jutro nie wstanę nic się nie zmieni poleniuchuję a jak się znudzę coś skomentuję    
    • @Robert Witold Gorzkowski rozprawiam się z pomnikami po swojemu a ich wizje są tylko tłem do mojego świata. Do sensu narodowych zrywów do refleksji poetów nad nimi do idealizowania bohaterów w stylu romantycznym. Duchowych przywódców  postaci Szamana Wernychory lirnika. Aniołów i mistycznych obrzędów. W wielu swoich tekstach sięgam głęboko w siebie. Ważnym jest dla mnie także jakimi oni byli ludźmi. Każdy w swojej epoce. Moją pasją jest polskość i postaci które były dla Polaków ważne. Zbieram o nich książki i korespondencję. Rozprawiałem się już swoimi tekstami z Kościuszką, Mickiewiczem Norwidem Witkacym Perfeckim Beksińskim Chopinem Pendereckim Tuwimem czy z Herbertem. Ostatnio pracuję nad Julianem Wieniawskim. Dzięki temu ich poznaję. Zapomniałbym o Sienkiewiczu czy Reymoncie Orzeszkowej i Meli Muter itd pochłaniam ich historie i to jest moja pasja, moje życie.  @Robert Witold Gorzkowski no i ten obraz Malczewskiego Anhelli przy zwłokach Ellenai - mistyczne. 
    • Ludzie palą papierosy jakby chcieli zobaczyć własny oddech.   Stoją przed budynkami, w zimnie, w cieple, w półmroku, w świetle, na chwilę wyjęci z życia, które przed chwilą było pilne.   Lubię patrzeć na tych ludzi.   Przez moment wszyscy wyglądamy tak samo krucho.
    • @Poet Ka Fajnie  bawisz się tutaj klasyką literatury, czyli Lalką Bolesława Prusa. Wykorzystałaś autentyczny fakt z powieści – ten z przypisu o przekręconym nazwisku Stanisława Wokulskiego na „Woklusky” – i ułożyłaś z tego przewrotną, ironiczną teorię o „Fabryce Zup i Przypraw” oraz pytaniu: „Wo kluski?”. To fantastyczny dowód na to, jak poeci potrafią rozebrać język i historię na części pierwsze, żeby stworzyć coś zupełnie nowego i zaskakującego :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...