* * * ( Nie ma cię nad strumieniem...)

[Anna_M.]

Nie ma cię nad strumieniem – imieniem,
znowu trawa próbowała wyciągnąć coś z oczu.
Ale na stoku twarzy rosą zadomowiła się cisza,
więc szsza...

Nie ma cię w lesie - się echem niesie,
tylko gałęzie haczą o nieskończoną suknię:
dlaczego przy świerku snujesz się wciąż sama?
Drama...

Pytają o ciebie, pytają!
Rozmawiam z nimi małymi krokami.
Na urwisku pojęć przeklętych,
znosząc markotny tęsknotą mech,
układam słowo: p o c h o p n o ś ć.

[M...]

Bardzo mi sie podoba, szczegolnie "na urwisku pojec przekletych"

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się i dziękuję
pozdrawiam:)

[Michał Ziemiak]

Wiersz jest ciekawie zbudowany - bardzo udanie bawisz się rymami, które nie odstraszają (jak, niestety, w wielu utworach na ów Forum się dzieje...) od lektury. 3 miejsca we wierszu zespojone klarowną treścią. Jestem za ;-)
POZDRAWIAM!

[Anna_M.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się, że za ( a nie - nawet przeciw ;) )
Dziękuję bardzo za poświęcony wierszowi czas i opinię i pozdrawiam.

[Jacek_P.]

Ładnie, zgrabnie, melodyjnie, nastrojowo. Czyli podoba mi się wielce. Jedna drobna uwaga:
się echem niesie widziałbym stanowczo jako "echem się niesie". Przypuszczam, że to była ucieczka od "sięniesia", ale i tak wyszło "lesiesię", a "się" na początku zdania brzmi niezgrabnie.
Pozdrawiam z uznaniem dla wiersza i całokształtu też.
Ja.