Skrzywdzony

[Triengel]

Droga Matko moja kochana
Czymże cię skrzywdziłem
Ignorujesz mnie kiedy Cię potrzebuję
Czy ja aż takim ciężarem się stałem?

Drogi Ojcze mój kochany
Czymże cię skrzywdziłem
Że cały szacunek do mnie straciłeś
I wstydzisz się teraz mnie
Czy ja zbeszcześciłem dobre imię Twe?

Drodzy Przyjaciele moi kochani
Czymże was skrzywdziłem
Obmawiacie mnie gdy nie widzę
Każde wasze słowo
Dotyka coraz bardziej moje kruche serce
Czy ja aż takim okropnym człowiekiem jestem?

Drogi Boże mój kochany
Czymże cię skrzywdziłem
Przechodzę przez to piekło cały czas
Życie mnie dobija
Umrzeć jedynie pragnę
A ty jedyne co robisz
To się ze mnie śmiejesz...

[Kwiatuszek]

@Triengel Bóg się z nas nie śmieje, pokazuje jedynie nam, że jesteśmy silniejsi niż nam się zdaje. Ładnie napisane, bardzo przejmująco. Pozdrawiam!

[jazzkółka]

@Triengel weltschmerz potrafi wykrzywić każde zwierciadło, i z prostej drogi robi się labirynt krzywych luster...

 

Mam nadzieję, że to projekcja literacka - i duuużo dobrych myśli przesyłam:)

[Triengel]

@opal Dziękuję, z reguły większość swych tworów opieram na wyobraźni, część z nich tyczy się mnie, a część nie i np. w tym wierszu nie opisuje siebie tylko hipotetycznego skrzywdzonego człowieka 

[jazzkółka]

@Triengel to dobrze:)