Czerwona wstążka

[Stary_Kredens]

Zawiążę  wstążkę 

Na moim przegubie

Złe duchy odpędzę 

Może pecha zgubię 

 

Gdy nie pomagają

stosowne modlitwy

To tonący czasem

Chwyta się i brzytwy

 

Że los niełaskawy 

Często moja wina 

Lecz czemuż tak

Gdzie winy tej leży 

Przyczyna

 

Kto sercem rozumem

Kto kroki kierował 

Do wyborów skłaniał 

W usta wkładał słowa 

 

To być może ten

Przewrotny zły duch

Dybuk  co mnie zdybał 

Na rozstaju dróg 

 

Wielka tajemnica

Czemu wszystko tracę 

Choć się bardzo staram

To za wszystko płacę 

 

Często bardzo słono 

Ze sporą nawiązką 

Choć  inni się rodzą 

Z niebieską podwiązką 

 

Tutaj muszę przerwać 

Bo już kumple w celi

Każą gasić światło 

Jak zwykle przegięli 

 

 

 

 

Edytowane 30 Czerwca 2023 przez Stary_Kredens (wyświetl historię edycji)

[duszka]

@Stary_Kredens Czasem "tajemnica" to dobra odpowiedź... I niekoniecznie ostateczna, bo pozwala nam się odkrywać: rąbek po rąbku. Tylko rozum (jego niepokój) trochę powstrzymać :) Pozdrawiam

[Stary_Kredens]

@duszka tak ale czas, ten nasz wielki i jedyny wróg,  może uciec bezpowrotnie

 

Kredens pozdrawia

[poezja.tanczy]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czyli płacisz za własną stratę

...

Wiersz ciekawy

Nie straciłem czasu na czytanie

 

[Antoine W]

@Stary_Kredens ja bym trzecią zwrotkę przemyślał, by zachować regularność (tzn. cztery wersy)