Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ten moment

Mipysio8
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Mipysio8

Mipysio8

Opublikowano
Opublikowano

Oczy powędrowały ku górze 

Głowa się podniosła 

Usta uchyliły 

Chwyciłeś mnie 

Odpłynęłam 

Chwila niemocy 

Chwila rozkoszy 

Chwila piękna

Chwila bezwzględna

Była tak długa 

Ale i tak za krótka 

Była inna 

Była najcenniejsza 

Na zawsze w mej pamięci 

Coś mi się w mojej głowie kręci 

Wracam wciąż do tego miejsca 

Do tego momentu 

A chce do twego serca 

Chce spowrotem to czuć 

Chwila niemocy 

Chwila tak piękną

A taka bezwzględna

Czekam aż przejdzie ta myśl 

Albo żebyś wrócił i powtórzył tą myśl 

Sama nie wiem czego pragnę 

Nie no wiem chce ciebie i tylko ciebie właśnie 

Serce me pęka 

A ty je sklejasz 

Co to za udręka co ro za rozkosz dla mojego serca 

 

 

 

 

 

5

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • huzarc
      Rewolta na wiosnę!

      Przez huzarc · Opublikowano

      @Papierowy Lis poetyckie kuszenie wiosny. Ale jaka będzie dopiero się przekonamy.
    • orkan11
      Koc

      Przez orkan11 · Opublikowano

      Twój koc kładzie się miękko na skórze, Otula bezszelestnie niczym chmury szczyty Tatr. Czaruje. Co będzie efektem tej magii, nie wie żadne z nas.   Miarowe drgania Twych gorących tętnic buzują we mnie w tej jesienno-zimowej scenerii.   Kim jesteśmy dla siebie wtuleni w tym iglastym niebie? Czego pragniemy targani swoim milczeniem i potęgą natury?   Dym z krakowskiego komina zakłóca sakralność tej sceny. Krzyczy, że dwadzieścia trzy metry nad ziemią nie ma miłości. Biały demon gwałtownie zamienia nasze marzenia w gorzki smog.   A jednak... Jeden policzek, tysiąc ruchów serdecznego palca, I znów przed oczami tylko widok znajomych, dobrych Szczytów. One przetrwały niejedną apokalipsę I stanowczo wlewają w dwa strwożone serca pewność, Że to tu i teraz nie może być tylko złudzeniem.   Stary, wyleniały Koc-Czarodziej.
    • hollow man
      tableteczki

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Pisz od razu - będzie tryptyk. Zajmiesz mądrościowe miejsce centrystyczne. Ja już swój skończyłem.    
    • Papierowy Lis
      WIOSNO, DZIEWICO LEKKICH OBYCZAJÓW

      Przez Papierowy Lis · Opublikowano

      @Le-sław "długo bo do lata", aż się uśmiechnąłem, prawdziwe wiosenne zaloty. Gustuje i pozdrawiam 
    • Papierowy Lis
      Rewolta na wiosnę!

      Przez Papierowy Lis · Opublikowano

      Dłoń boskości, dłoń człowieka Pracą dłoni świat ten stoi Dłonią twarz zakrywa śmiałek Co się drugiej dłoni boi   Dłoń otwarta, dłoń zamknięta  Zaciśnięta złością w pięści Dłoń pokoju, dłoń zwycięstwa W dłoń horyzont kraniec zmieści   W pieniądz dłoń przyozdobiona Pęta w krawat naszą duszę Zamieniając życia - mogę Na wytarte śmiercią - muszę   Ileż jeszcze serc uścisków Stłumi dłoń żelaznym chłodem Ileż pragnień zgasi, zdusi Ileż oczu przymknie grobem Nim się wreszcie w lot rozbudzą marzeń skrzydła Ikarowe... ?   Póki życie ogniem płonie Zatrzymajmy dłoni trwogę, Choćby zdały się wysiłki  Niczym prace syzyfowe Wzywam Was do zewu życia! Niech przymusy w każdej głowie Tłamszą muszę narzucone Rezonując serca - mogę!   Porzuć lęki i zwątpienia, Nadwolności trudu trwogę Właśnie życie się zaczyna Krzyknij mogę! Głośniej, MOGĘ!!!

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...