Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O! różo, co wpadła przez otwarte okno

BicieSerca
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

BicieSerca

BicieSerca

Opublikowano
Opublikowano

Jesteś naiwna
Wpadłaś przez otwarte okno
do nieznanego domu
Przecież on nie wie jakiej ziemi ci potrzeba
On nie będzie ci śpiewał
Nie odsłoni zaspanego kwiatu
A gdy skaleczy niezdarną dłoń
o twoje niesforne kolce
Zapomni o tobie, odtrąci
A ty zwiędniesz, naiwna
Tak jak zwiędły naiwne przed tobą

 

Jesteś pochopna
Zakochałaś się w jego włosach
Wyrwałaś korzeń z matczynej gleby
Nie posłuchałaś 
On cię zamknie pod szklanym kloszem
Nie urośniesz
Nie zapuścisz korzenia
Nie rozłożysz pięknej czerwieni kwiatu
Zwiędniesz, pochopna
Tak jak zwiędły pochopne przed tobą 

 

Jesteś głupia
Bo chociaż boli
Ty szukasz cienia
Chowasz się przed Słońcem
Wspinasz się po kamieniach
Nie pijesz już wody
Zwiędniesz, głupia 
Tak jak zwiędły głupie przed tobą

 

O! różo, co wpadła przez otwarte okno
Jesteś naiwna, pochopna i głupia
Nie zmienisz natury
Przyszło ci żyć dziko
A ty wpadłaś przez otwarte okno
do nieznanego domu
Zwiędniesz, różo
Tak jak zwiędły róże przed tobą
 

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • marekg
      czworonogi

      Przez marekg · Opublikowano

      a potem zgasło światło w ciszy świecy siedzieliśmy w jedynym jasnym oknie   w końcu nastała ciemność westchnęła i zasnęła   żółty pies ujada z powagą po drugiej stronie księżyca jest kilka ciekawskich osób   wiosna drukuje się w 3D replay zielony pies szczeka ale z honorem  
    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 62. Maski i duchy

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      @Berenika97 Bardzo dziękuję!!!   Narracje bohaterek były dla mnie w sposób zrozumiały trudniejsze do napisania. Ale będą sie pojawiać w dalszej części poematu.     Słuchaj mych szeptów. To echo zmarłych woła. Nie budź mnie teraz.   Pozdrawiam
    • Lapislazuli
      "Kaktus"

      Przez Lapislazuli · Opublikowano

      Kaktus jak każda roślina też może umrzeć od zaniedbania Zapomniany odłożony odrzucony   Listek po listku odpada ziemia wysycha powoli traci swą barwę i urok   Myślisz, że da sobie radę w końcu taki jest silny może wszystko wytrzymać   Aż w końcu umiera całkiem przez ciągłe odkładanie najprostszych potrzeb nawet
    • Leszek Piotr Laskowski
      Zacisze ciszy.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      "Zacisze ciszy"   Uwielbiam ciszę i każdą z nich słyszę. „Ciszy się nie słyszy” – ktoś powie – „oprzytomnij!” A śpiew ptaków, który ciszę kołysze? Jak się niesie w cichej, pełnej symfonii.   Z wszystkich cisz najczulsza jest wieczorna, gdy zmierzch nadchodzi i dzień do snu się układa. Cichość dnia staje się wtedy pokorna i wolniutko w ciszę nocną zapada.   Ciszę gwiazd błyskotliwych słyszę, jak w czerni snuje się, cicho szumiąc. Tę tak daleką słyszę – czarną ciszę, w otchłani kosmosu jej nasłuchując.   Najbrzydszą ciszę wojen i głodu słyszę, i myśli tych, którzy głusi są z wyboru. Strach dzieci i myśli zbrodniarzy w pysze – wszystkich słyszę, tych ludzi bez honoru.   Własnej zadumy ciszę również słyszę, wpatrzony w sufit krajobrazu wyobraźni. Napływ przeszłości mózgiem mi kołysze, ciszą wspomnień podstarzałej już jaźni.   Lecz najgłębszą ciszę słyszę wtedy, gdy w sobie samym odnajduję tę ciszę. W niej milknie – ból, troska i ludzkie biedy, i pozostaje tylko – dobroci zacisze.   Leszek Piotr Laskowski. 
    • Marek.zak1
      SZTAUDYNGER

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Zgadza się, ale klimat podobny:). 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...