18

[tomass77]

 

Byłeś taki maciupki

Ukołysałbym Cię wtedy 

W orzecha łupinie 

Byłeś taki niewinny ..

Bezbronny 

Jak mały żagielek

Potrzebowałeś podmuchu 

By skierować Cię

Na życia kurs .. 

 

A dziś ?

 

To właśnie się stało, musiało nastąpić   

W ciągu jednej nocy.. zmiana planet 

Uran na dotknięcie ręki Merkurego

Minęła Jowisza pierścienie 

Owinęły się wokół palców księżyca 

Ziemia pozostała ukryta ..

 

Stało się w mlecznej drodze 

Stało 

W słonecznym gwiazdozbiorze 

Gdzie śmierć i życie 

Dla siebie 

Nie stanowią przeszkody ..

 

Odbyło się jak splot komet

Jedwabisty welon 

Rozproszył fizykę planet

Spójność myśli 

Twoje życie płynie 

Odpływa w niewiadomą dal ..

 

 

Edytowane 11 Czerwca 2023 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[poezja.tanczy]

Kosmiczne gadanie

Wyolbrzymianie

Ale dobre. Na wieczorne śniadanie :)

 

+

[tomass77]

@poezja.tanczy Ponieważ jesteś głodny (a), broda nie stanowi od którejś tam edycji eurowizji, zaspokoję twój wilczy apetyt odpowiedzią na rymowany, zapewne z chęci rymu wynika jego treść, chudy komentarz. Przede wszystkim, pewnie chciałeś być oryginalny nazywając się „poezja tańczy” .. Przypomniało mi to (dziękuję) motto Stachury „wszystko jest poezja”. Jednak w twoim przypadku Drogi Krytyku, „poezja tańczy” brzmi nieco płasko i nijako. Jeśli już zabierasz się za krytykę, rób to z klasą i wdziękiem, wypowiedz się głębiej .. (teraz ja zrymowałem, to nie sztuka). Nie pozostawiaj uśmieszków, bo tutaj po prostu to nie wypada. Na pewno nie ironicznie.
Co się tyczy wiersza, być może się nie udał, być może, zdarza się. Osoby tutaj piszące wkładają pewną pracę, czas, uczucie w to, co piszą. Czasami są to godziny pracy, przemyśleń nad formą, treścią, jak oddać to, co chce się przekazać. Nie wiesz, bo ograniczasz się do krytyki.. Trochę szacunku i ogłady! 

[poezja.tanczy]

@tomass77

Boli, gładzi

I nerwy wciąż sadzi

 

Co się przejmujesz

Choć to nie zawadzi

 

Co się dołujesz

To nie była krytyka

 

Źle zrozumiałeś

Pijanego komika

 

:)

[tomass77]

@poezja.tanczy Z całą sympatią, nie dogadamy się. Doceniam fakt, że odpowiedź jest wierszem. I to w jak krótkim czasie! Jesteśmy z różnych epok. Odebrałem komentarz jako ironię i to mnie zabolało bo rozumiem, że wiersz może być słaby ale ironia jest niegrzeczna. Natomiast teraz rozumiem, że trochę się bawisz słowem. Ok. Pozdrawiam. 

Edytowane 11 Czerwca 2023 przez tomass77 (wyświetl historię edycji)

[corival]

@tomass77  Ciekawie ujęty epizod kosmiczny... przybyły z otchłani i w otchłani znikający. Spodobał mi się Twój wiersz. Pozdrawiam :)

[duszka]

@tomass77 Wzruszająca i piękna pierwsza część wiersza.., którą odbieram jako wspomnienie początku życia dziecka i własngo rodzicielstwa... A potem zwrot - w kieruku osiagniętej przez niego dorosłości i dojrzłości i zwiazaniej z nimi naturalnej konieczności "oddania" go wszechświatowi. Tak jesteśmy jego dziećmi i tylko przejściowo "nalezymy" do naszych rodziców. Tak przemawia do mnie Twój wiersz - głęboką miłością ojca. Pozdrawiam :)

[tomass77]

 

@corival Serdeczne dzięki Corival. Starałem się połączyć baśniowość oraz żelazny świat kosmiczny w metaforę życia człowieka.. Nie wiem czy się udało. 

 

Pozdrawiam 

 

T. 

@duszka Bardzo dobrze przemawia. Nawet nie wiesz jak mnie raduje Twój komentarz Duszko. 

 

Pozdrawiam 

 

T.