Sonet o niczym (3)

[Antoni Leszczyc]

Trzeci sonet o niczym

Inna bajka w dramatach. Tam ciekawiej sprawa:
ona ci nie pisana, więc oczy wyłzawiasz,
świat ci się w rękach kruszy, a mosty mijane
pionowe są i groźne jakbyś szedł po ścianie.

A kiedy żal przygłuszysz, w końcowych rozdziałach,
krew ci się w skroniach tłucze nim spłynie do ciała,
tych zaś, którzy parzyści, chciałbyś wzrokiem zganić
i w twarz im splunąć prosto swoją skargą - na nic.

Taka fikcja. A w życiu, to jakby coś pękło
i próżnia taka pełna, że zmacasz ją ręką...
Nawet sen nagle dorósł i śni rzeczy błahe.

Haseł brak, które mógłbyś na sztandarze wyszyć,
więc miast hymnu odkrywasz nowe sfery ciszy...
Bardzo z ciebie niemodny dramatu bohater.

[IV 2005]

[StukPuk]

Uuuu, szacunek, prawie się udał trzynastozgłoskowiec :]

[Antoni Leszczyc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

E - no on chyba cały trzynastką :)

Pozdrawiam, Antek

[StukPuk]

No liczę i chyba racja...
Błagam o wybaczenie, od 40 godzin jestem na nogach ;)

[Antoni Leszczyc]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja sobie na paluchach liczę, trzy trzymając w rozumie. Całkiem niezły sposób (choć dziwnie wygląda).
Pozdrawiam serdecznie, Antek :)

[Lefski]

ciekawie, choć o niczym, mój jegomość, prawisz,
pewnie wielu z niejednych swą sztuką zabawisz.
ja ci bis nie zawołam, bo bez sensu sprawa,
kiedy to niepoważne, a tylko zabawa.

zasiej w ludziach ochotę, by pchać się na afisz
czystą, piękną polszczyzną, bo wiem, że potrafisz.
wtenczas u twego boku nie wahnę się stawać
i wiele siły w sercu - ochoty dodawać.

czasu nie trać na fikcję, w życiu prawdy mało
i trzeba je podeprzeć siłą swoją całą,
by w ludzie odbudować polskości podwały.

wiesz przecież, że namową prostaków się stało,
że w nasz język terminów obcych nawsiąkało.
czas już wziąć go w obronę zanim zginie cały.


Lef-pol-ski