Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

E-milość

eskaoer
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

eskaoer

eskaoer

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

E-milość

 

dostałem uczucie na skrzynkę

złamałaś mi hasło do serca

jutro spotkamy się w sieci 

złapie Twą rękę przez ekran

 

weźmiemy ślub na serwerze 

dzieci zrobimy przez WiFi

a gdy się będę zawieszał 

wymienisz mi przetworniki 

 

wkrótce mi stanie procesor 

wirusy pochłoną mą pamięć

załaduj miłość do chmury 

sformatuj ostatnie wyznanie

 

wiatrak już przestał się kręcić 

me zmysły odpiełaś od sieci 

rdzewiejąc w ciszy tu czekam 

na odbiór elektrośmieci 

 

Edytowane przez eskaoer (wyświetl historię edycji)
7
  • 4 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      jestem nie jestem

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Radosław dziękuję!  @Rafael Marius dziękuję! @Myszolak dziękuję!  @iwonaroma dziękuję! @APM dziękuję! @Łukasz Jurczyk dziękuję! 
    • Ernest Guzik
      Brat bliźniak

      Przez Ernest Guzik · Opublikowano

      Anioł stróż, z którym trwa się ramię w ramię. We wspólnym pokoju, w prawie jazdy, w pierogach ruskich. W wymyślonych słowach, w fantazyjnym świecie i w rozmówkach wieczorowych. Raz przedszkole, raz gimnazjum, raz matura. A potem ramię w ramię - w obce miasto.   Jest w tym jakaś oczywistość, odwieczne status quo - nigdy przecież nie było inaczej i trudno wyobrazić sobie "inaczej", bo czym ono właściwie miałoby być? Tak już jest - i kropka. A stałość ta jest tak zuchwale pewna, jak pewny jest śnieg zimą, obiad u mamy i amen w "Ojcze nasz".   Aż przychodzą dwudzieste czwarte urodziny. Zwyczajne na oko, jak to urodziny - zasypane życzeniami, pachnące świętem, winem i czekoladą. Ale połowiczne. Ale już niewspólne.   Nie ma już śniegu, nie ma już obiadów, nie ma już amen. Wracasz pod wieczór - jak zawsze. Jak zawsze przekręcasz klucz i zdejmujesz buty. Jest sufit - jak zawsze - i są drzwi, a w nich szklana szyba, a za nimi bałagan. Jak zawsze. I jak nigdy - nie ma już brata.   7 IV 2025
    • Mitylene
      Fale

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @JuzDawnoUmarlem teraz peel musi znaleźć w sobie siłę, aby dopłynąć do brzegu...Fajna miniatura!
    • Moondog
      pierwszy taniec

      Przez Moondog · Opublikowano

      @Gosława groteskowo ale jakże klimatycznie z szczyltą dziekciu i czarnego humoru. Podoba mi się Pozdrawiam 
    • Somalija
      okopy czołgi dron

      Przez Somalija · Opublikowano

      @violetta Dziękuję Viola

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , tu się ukrywam...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...