Wspomnienie o Tobie

[poprostuolek]

Jadę przez miasto moim autem, nie za szybkim, nie za wolnym
z ręką bezwładnie opadniętą na drążku do zmiany biegów
skrzynia jest automatyczna, więc nie muszę za często ją ruszać.
Dłoń z przyzwyczajenia zsuwa mi się na fotel pasażera, lecz nie odczuwam tam twojego kolana.
Czuję pustkę i bezsens jazdy bez Ciebie.
Brakuje tam twojego wzroku wpatrzonego z anielskim uśmiechem w moje oblicze, gdy kieruje,
zawsze się zawstydzam i w środku płonę,
lecz nie chcę tego ukazywać, chociaż wiem, że byś chciała to widzieć.
Co raz mniej jest w środku twoich włosów, boleje nad tym niemiłosiernie,
uwielbiam, gdy one eksponują się w świetle słońca, na fotelu gdzie siedziałaś.
Twój zapach cały czas odczuwam, ale to tylko zapach.
Brakuje mi Ciebie.

Melancholijnymi wspomnieniami rozczulam się w swoim umyśle, przypominając sobie,
jak grzesznie dobrze mi było przy Tobie.

Jesteś dla mnie jak nieskończone źródełko wody, a ja jak Syzyf, lecz nie wnoszę głazu pod górę,
jestem dośmiertnie spragniony, nigdy nie będę mógł się Tobą dostatecznie napoić.