Nie ulegniesz tym którzy wygaszonym okiem śledzą kurs obola

[Robert X]

Sunące ptaki
po równi pochyłej czasu

tyle rzeczy w poprzek śnionej prostoty
zsuwa się

to o czym tylko pomyślisz
na równi pochyłej czasu
jest
rozkład sił i
to co ujrzysz
gdy zerwiesz powieki
na ból nicnieporadzeń

jednak nie ulegniesz tym
co to wygaszonym okiem śledzą kurs obola
lecz kurczowo uściśniesz pokaleczoną dłoń tych
którym jeszcze raz nie przyszło utonąć

[Włodzimierz_Janusiewicz]

Czy ci co śledzą - dłoń ściskają, czy ten co – nieulegnie?
To zasadnicze pytanie.
Podoba mi się oddanie zsuwania się. Nie podoba obraz końcowy – może dlatego, że zbyt często niegdyś w moim mózgu gościł i teraz odbieram go jako oklepany (ale nie wiem czy oklepanym w poezji jest).

[Robert X]

"Czy ci co śledzą - dłoń ściskają, czy ten co – nieulegnie?"-
Słusznie zauważyłeś.Ja zauważyłem to dopiero jak zamieściłem.
Teraz zastanawiam się,czy w ten właśnie sposób nie pozostawić.
Jeszcze zobaczę.
Dzięki za koment.Pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

tak to moze pisac zadufany w sobie wydawca Brulionu. Ty edytuj - badz lepszy.
Logika jest wazna.
Pozdrawiam.

[Robert X]

Tak zrobię.Dzięki za komentarze.