Ja lalka a ty książę

[Klip]

@Ewelina Gdybym jakiś Twój wiersz miał potraktować wzruszeniem ramion, to na pewno nie ten. Ale samo wzruszenie?

A ramiona przydadzą się przecież.

[Wędrowiec.1984]

@Ewelina Rzeczywiście piękny tekst. Ujął mnie, choć wydaje mi się niewiarygodnym to, iż książę marzy o prostej dziewczynie, tak jak to opisałaś w poincie. Zresztą pointa odwraca punkt widzenia, bo oto okazuje się, że lalka jest marzeniem księcia, a nie książę marzeniem lalki. Fajny zabieg, taki twist, spodobał mi się, bo jest niespodzianką dla czytelnika.

 

PS: Wspaniała kolczuga, nie zawsze jest w środku pełna.

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 mezalianse się zdarzały ;) Zresztą nadal się zdarzają. A ja z natury bywam przewrotna tak jak ten wiersz. 

Zaskakiwać też lubię :)

[Wędrowiec.1984]

@Ewelina W życiu bardzo nie lubię niespodzianek i zmiennych sytuacji. Zaskakujące, że w wierszach mam zupełnie odwrotnie. :)

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 Melancholik? :)

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie, dlaczego? Cechy, które opisałem w żaden sposób nie świadczą o melancholii. Nie lubię zmian w życiu, a np. niespodzianka to sytuacja z definicji niespodziewana, czyli będąca nagła zmianą. :)

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 tak myślałam o całokształcie bardziej :)

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli chodzi o całość to troszkę tak ale nazwałbym to raczej zamyśleniem niż melancholią. Taką ucieczką do swojego świata.

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 To podobnie jak u mnie. Zamyślenia.... pięknie to ująłeś. 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo to słowo idealnie pasuje.

 

W życiu realnym cenię sobie rutynę, która układa różne aspekty w harmonię. Sprawia to, że mniej się gubię, bo życie jest przewidywalne, a w tej przewidywalności można rozwijać swój świat wewnętrzny. Nie mam tam żadnych ograniczeń. Z niego pochodzą wiersze, pasje piłowane czasami aż do bólu i wiele emocji, których na co dzień nie chcę pokazywać albo zwyczajnie czasami nie umiem. Trochę to dziwne ale tak mam. :)

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 no cóż, być może to niebawałe ale mam podobnie :) 

Myślalam że jestem dziwna a może jednak nie jest tak źle ;)

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mówią, że punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia. Bardzo nie lubię tego przysłowia i wolę mówić, że wszystko na świecie jest względne. :)

[Ewelina]

@Wędrowiec.1984 Jest, znów muszę się zgodzić :) Nie mam uniwersalnych prawd. 

[staszeko]

Znakomity wiersz, stawiający przyszłym poetkom poprzeczkę tak wysoko, że aż strach myśleć: co by jeszcze wrzucić w tym dziale…

 

Mamy tu odwieczny problem niedopasowania. Też na to cierpię, a wtedy rozmyślam: jak to możliwe, że wszystko na tym świecie jest tak wspaniale zgrane (słońce, woda, pszczoły, kwiatki, itd), a mimo to tak trudno znaleźć drugą połówkę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Widziałem takie laleczki — mieszkają w Hongkongu i czekają na księcia nie na białym koniu, ale w pomarańczowym lamborghini i z wielocyfrowym kontem w banku. Książę nie nadjeżdża, czas ucieka, samotność czeka, zostaje tylko sen.

[Ewelina]

@staszeko Onieśmielasz mnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cieszę, że Ci się podoba mój wiersz. Pięknie rozwinąłeś temat i w ciekawą stronę poszła interpretacja całości. Temat poszukiwań drugiej połówki to temat rzeka i pewnie, że niełatwy. Myślę, że każdy ma swoje kategorie dopasowania i co innego jest dla niego ważne. A że każdy człowiek, jakby nie patrzeć jest indywiduum, to sprawa robi się dodatkowo jeszcze bardziej skompilowana. 

@Klip dziękuję Ci serdecznie

Można wzruszać ramionami albo się wzruszać. To fakt. Czynności brzmiące podobne w języku a jednak tak bardzo się różniące.