drzwi do szczęścia

[W.M.J]

wśród chaosu codzienności
szukam spokoju ducha

w labiryntach myśli błądzę
zepchnięty przez burzę uczuć

czasem mrok otwiera drzwi

pozwala zobaczyć gwiazdy
które układają się w słowa
piękne jak pieśni Babilonu

tęsknota za czułością
jak deszcz uderza w kamień

drzewa szumią przy jałmużnie dnia
opatrując zbolałe myśli

odkrywam wówczas że jestem
jedynie okruchem części przestrzeni

otwarte serce może przyjąć
nieskończone bogactwo

wewnątrz mnie
 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nieskończone bogactwo jest w nas. Wystarczy je dostrzec. Można, nawet mieszkając w Babilonie.

[Marek.zak1]

Jesteśmy okruchem, ale zarazem wszystkim. Pozdrawiam. 

[W.M.J]

@Rafael Marius Oczywiście nawet w Chodzieży o tym wiedzą. Dziękuje i pozdrawiam serdecznie.

@zetjot Tak, faktycznie, to jest racja. Dziękuję pięknie.

[W.M.J]

@Marek.zak1 To taki eksperyment w sumie, znasz mój styl. Chcę zobaczyć czy potrafię, a to i szybciej się pisze :))) Wrócę do formy wkrótce, bo to mi zawsze bliższe było. Tak ładnie to napisałeś. Pozdrawiam.