Artysta

[Ewelina]

 

musi być sens

musi być misja

powiedział do mnie 

i spojrzał z góry - 

Wielki Artysta

[Rafael Marius]

@Ewelina

Inaczej się nie da. Sama życie jest sensem i misją dla jego posiadacza.

Jakiekolwiek by nie było złe lub dobre, aż do ostatniego...

[Ewelina]

@Rafael Marius tak to prawda. Aczkolwiek ja miałam na myśli artystę - twórcę, który może jednak zbyt poważnie traktuje i siebie i swoją twórczość, przez co nadmiernie się nadyma ;) 

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I chyba tak musi być. Bardzo ciężko tworzy się w pustce i pod przymusem. Wiem bo tak właśnie tworzę.

Pozdrawiam serdecznie :-)

[staszeko]

Wielki Artysta patrzył z góry, a ten maluczki z drugiej strony i widział coś innego: sens i misja są jedynie w wielkich głowach.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zgrabna miniatura.

[Ewelina]

@staszeko też tak można do tego podejść :) 

[Ewelina]

@Tectosmith to znaczy jak tworzysz? W pustce?

@aff bardzo ciekawa interpretacja. Faktycznie i tak można odebrać tę miniaturkę. 

Pozdrawiam serdecznie :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja to jak najbardziej rozumiem dlatego właśnie napisałem że prawdziwym sensem i misją jest samo w sobie jego życie, a nie nadęte modnymi trendami sensy, za które liczna publika bije gromkie brawa, ofiarując tym samym artyście, sięgające górskich szczytów poczucie wartości

 

Często tak bywa, że twórcy spalają swoją duszę na ołtarzu popularności, zamiast szukać własnej tożsamości.

[Ewelina]

@Rafael Marius bardzo ładnie i trafnie to ująłeś. Właśnie w tym rzecz, żeby przez na przykład dbałość o formę czy chwytliwość tematu nie stracić sensu i nie zgubić własnej duszy. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale to jest bardzo trudne, dla wielu wręcz niemożliwe. Wszak serduszka wabią złudą miłości, wodzą na pokuszenie.

[Ewelina]

@Rafael Marius jak masz misje i poszukujesz sensu to żadne serduszka nie zawrócą Ci w głowie. Tak mi się wydaje. Oczywiście każdy jest inny.

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To już prawdziwy heroizm cnót godny świętych z obrazka. Ale oni są między nami w szkole i w pracy, jak śpiewają przedszkolaki z Arki Noego.

[Ewelina]

@Rafael Marius oj heroizm? :) 

Myślę, że nie każdy szuka poklasku za wszelką cenę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A jeśli on przychodzi mimochodem, a potem niezauważalnie, na zasadzie gotowania żaby, kieruje nasze kroki tam, gdzie nigdy sami byśmy nie poszli?

[Ewelina]

@Rafael Marius on czyli kto, bo tym razem nie załapałam. Pewnie to moje dzisiejsze zmęczenie :)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poklask.

[Ewelina]

@Rafael Marius Sądzisz, że tak to działa?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jestem przekonana... aż taka nieświadomość w nas była...

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Znam to z własnego doświadczenia i obserwacji znajomych nie tylko artystów.

Wiadomo sławnym można być z różnych powodów, jednak w tą pułapkę chyba każdy wpada. Tym łatwiej im większa sława i stopień wpływu na innych.

Szczególnie podatni na to są liderzy duchowi, a wielu poetów i innych artystów też ma takie ambicje.

[Ewelina]

@Rafael Marius to pewnie też jest kwestia charakteru człowieka...Tak sądzę...

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do pewnego stopnia.

 

Temat sławy jest dla mnie bardzo interesujący. Zgłębiam go na różne sposoby, mogę śmiało powiedzieć już od przedszkola i wciąż pozostaje dla mnie zagadką.
Bo już w tym okresie życia można zauważyć znaczne różnice między dziećmi. Są takie, które uwielbiają skupiać na sobie uwagę otoczenia na wszelkie możliwe sposoby, śpiewając piosenki, recytują wierszyki, wszędzie tam, gdzie tylko można znaleźć jakieś audytorium, a im większe tym więcej zabawy.

Inne z kolei siedzą cichutko w kąciku i są szczęśliwe, gdy mało kto zwraca na nie uwagę.

I wydawałoby się, że bardziej podatni na zgubne wpływy poklasku będą ci pierwsi. Jednak nie zawsze tak jest. Gdyż z wiekiem zaczynają rozumieć prawa rządzące popularnością. Potrafią nią sterować, kontrolować jej mechanizmy, nie ulegać manipulacją. Jest to powolny, raczej spontaniczny proces, jednak w dorosłym życiu przynosi pożądane owoce. Takim osobą ze sławą za pan brat. Stanowią z nią dobrze dobraną parę.

Z drugiej strony jeśli ci z przedszkolnego kącika stają się mimowolnie sławni, gdyż los obdarzył ich wielkim talentem, bywają często ofiarą różnorakich manipulacji. Woda sodowa uderza im  do głowy. Pani sława jest dla nich czymś obcym i niepojętym. Czują się z nią niepewnie i nieswojo. Nie znają reguł gry i często dają się wyprowadzić na manowce.

 

Zatem żaden typ osobowości nie jest w pełni bezpieczny wobec zaborczej panny popularności.

 

 

Edytowane 7 Kwietnia 2023 przez Rafael Marius (wyświetl historię edycji)