Jak ważka

[Ewelina]

 

onieśmielasz mnie zapachem 

w słowach jak skalpel 

masz ziarenka gorczycy 

ukryte - prawie niewidoczne 

smugą myśli spowite i przenikliwym wiatrem 

twoich przewinień i wykroczeń

 

obezwładniasz mnie 

 

ulatuję jak ważka 

nad czarnym stawem 

skrzydła moczę w oparach 

szamocząc się z powietrzem 

i tlen łapiąc zachłannie 

lecz zbyt szybko - pochopnie

dławię się 

 

ach gdyby tak wzlecieć

pod obłok

do swoich braci gwiazd 

i spłonąć w ich blasku

pierwszy i ostatni raz 

 

ach gdyby tak 

spojrzeć ci gniewnie w oczy 

zanurzyć w głębiach

i uciec najdalej

chwytając się brzytwy 

skutecznie

i wbrew woli wszechświata

rozpłynąć się

ach gdyby tak

 

zrobić cokolwiek

by uciec stąd 

 

Edytowane 26 Marca 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Asia Rukmini]

Lirycznie. Bardzo dobrze się czyta. :) pozdrawiam 

[Ewelina]

@Asia Rukmini dziękuję Ci serdecznie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Obawiam się, że ja cała jestem liryczna :)

Pozdrawiam deszczowo ale z uśmiechem :)

[Asia Rukmini]

@Ewelina A to jest jak najbardziej zaleta.  :) Równie serdecznie pozdrawiam;)