Jutro znów się spotykamy

[Ewelina]

@Leszczym kawałek prozy, gdyż ciągle przetwarzam w głowie Twoje spostrzeżenia o moich prozatorskich skłonnościach...

 

 

 

Cień liże ci stopy, gdy stoję tuż obok i spogladam w twoje lazurowe oczy, pod skąpą grzywką ukryte. Taki piękny jesteś, aż się napatrzeć nie mogę. A dzień już upada, słońce o horyzont dociskając. I czas rozstania niechybnie się zbliża. Oblizuję twoje wargi w myślach i serce mną szarpie, jakby sakiewkę z żetonami, splątaną sznurkiem, otworzyć chciało, by do skarbu się dostać. Taki piękny jesteś... I tylko wzdycham, bo na nic innego mnie nie stać w tej dzikiej słabości do ciebie. Nadmiar wzbierającego gorąca ochładzam nerwowym trzepotem rzęs. 

Spogladam w dół, pąsowiejąc jak róża, bo moj cień nadal zachłannie liże twoje stopy. Wyginam się lekko do tyłu i nózie odsuwam... Cień ustępuje. Z ulgą wypuszczam zduszone w piersiach powietrze. Krew wraca na właściwe tory, odpuszczając drażnienie powierzchni pod czaszką. Oddalam się siłą woli, niemrawo, ale się oddalam.  

Jutro się znów spotkamy. Mam nadzieję...

Edytowane 24 Marca 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@Ewelina I sama chyba widzisz, że się udało ;)) Nie wiem do kogo tak piszesz, szczęśliwiec jakiś, może zresztą wyimaginowany (jak tak piszę o A, której de facto raczej nie ma), ale tym fragmentem prozy dotykasz ważnych spraw, bo tęsknoty, miłości, fascynacji, a nawet, może trochę żartobliwie i przerysowanie pewnego rodzaju kobiecej uległości. Uczyniłaś tak w skondensowany sposób, ale niemalże każdy odczyta wszystko to co trzeba i niejedna i niejeden przypomni sobie takie sytuacje z jej / jego życia; bo niemalże każdy gdzieś kiedyś we właśnie takiej sytuacji był. Jest tutaj trochę jaskrawości, żartu, prowokacji i może prawdy też. Słowem super ;))) Nie jestem specjalistą, ale widzę takie pisanie ;))

[Ewelina]

@Leszczym płonę po takiej recenzji

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak sobie usiadłam na kanapie po ciężkim dniu w pracy i naskrobałam, co mi umysł podsunął.  A jak już napisałam to poczułam się lżej :) Jakby nadmiar myśli musiał ulecieć i zostać uwięziony na ekranie telefonu. Taka terapia nieinwazyjna acz skuteczna coś w rodzaju mezoterapii bezigłowej ;)

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia!  

[staszeko]

Dla mnie jest to proza pisana poetyckim, lirycznym językiem przez poetkę, lecz różnice są oczywiście zamazane. Typowa proza jest pisana zwykłym, codziennym językiem i obejmuje zazwyczaj więcej niż jedną scenę. Oczywiście co konkretnie znaczy „codzienny język” jest kwestią interpretacji.

 

Osobiście uważam, że treść powyższego utworu można byłoby równie dobrze wyrazić w wierszu, ale tak też mi się podoba.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Ewelina]

@staszeko jak najbardziej się z Tobą zgadzam.

 

Poezji się nie wyrzeknę.

Jak można się wyprzeć korzeni :)? Nie można :) W każdym razie ja nie zamierzam, nie planuję. 

 

Zastanawiam się czy skoro można poetycko pisać prozę to czy prozatorsko można pisać wiersz?

Myślę, że tak :) 

 

Pozdrawiam serdecznie

 

 

[Leszczym]

@Ewelina Moim zdaniem pisanie od czasu do czasu takiej prozatorskiej poezji, czy odwrotnie zupełnie nie przeszkadza w pisaniu wierszy. Warto próbować różnych form moim zdaniem. Mnie ten fragment przekonuje podobnie jak te z Twojej książki, że takie akapity też Ci wychodzą i to naprawdę nieźle :))) 

[Ewelina]

@Leszczym Dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Myślę, że i tak Tobie znacznie lepiej niż mnie. Niemniej jednak warto się rozwijać, próbować, kombinować, bo czemu nie? :) 

[Leszczym]

@Ewelina Jeśli mi wychodzi to też dlatego, że od 2 lat siedzę na tym forum, niekiedy wręcz nawet obsesyjnie ślęczę nad swoimi tekstami i komentarzami, licząc być może naiwnie że mnie kiedyś uratują :)) A pierwszą książkę, zresztą prozatorską z krótkimi opowiadaniami, której nie sfinalizowałem, bo nie miałem jak napisałem już przeszło 10 lat temu ;))) Moim zdaniem warto, bo chociażby mocno się człowiek uwrażliwia :))

[Ewelina]

@Leszczym wobec tego piszemy dalej :)

A o co chodzi z tym ratunkiem? Bo nie załapałam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[staszeko]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poezji się nie wyrzekaj, bo jesteś urodzoną poetką i tu nie chodzi jedynie o przyjemność pisania, ale również obowiązek wobec tych, którzy nie potrafią pisać tak pięknie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A co do różnicy między prozą i poezją — można równie dobrze spytać: Kiedy się kończy dzień, kiedy zaczyna noc? Jest pora zmierzchu, gdy trudno powiedzieć, dzień i noc wyglądają podobnie… 

[Ewelina]

@staszeko @staszeko pięknie to ująłeś i do tego cudne zdjęcie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Natura tworzy doskonałe formy. 

 

Dziękuję za przychylność wobec mojej plątaniny słów Słowami maluję, kreską nie potrafię niestety. 

 

Pozdrawiam Cię serdecznie ciesząc się z ciepłoty za oknem :)

[staszeko]

@Ewelina Zdjęcie pochodzi z regionu Pilbara (czytaj: Pilbra) w Zachodniej Australii zamieszkałego przez Aborygenów i znanego z pierwotnego krajobrazu, wysokich temperatur, czerwonej ziemi, bogatych zasobów mineralnych, głównie rudy żelaza. Kompletne pustkowie. Pomyśl jakie wiersze mogłabyś stworzyć, gdybyś spędziła tam wakacje.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ewelina]

@staszeko oj rozmarzyłam się

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Serce raduje się na taki widok :) Marzę o wakacjach od momentu jak wróciłam z poprzednich, mam tak co roku Wakacje to dla mnie stan błogości, świętego spokoju, ucieczka od zgiełku i harmonia :) A także i czas na pisanie i czytanie, rzecz jasna :) 

Ach... Wakacje...! Już was wyglądam  

Ps. Pisanie w takim miejscu zapewne sprawiłoby, że wiersze były gorące... czy tylko od słońca to nie wiem

[Leszczym]

@Ewelina Słuchaj zatem piszmy :)) A co do ratunku no po prostu chciałbym się kiedyś jakoś uratować, tyle tylko, że w sumie nie wiem jak, bo gdybym wiedział to może bym już to zrobił :)) Zresztą coś mi mówi i mówią tak również topowi artyści, że z tego labiryntu wyjścia jednak nie ma :)) No ale to temat na dłuższe jest rozważania :))

[Ewelina]

@Leszczym ach piszmy :)) 

Wiosna coraz bardziej się wkrada w pejzaż marcowy, co mnie cieszy niezmiernie i optymizmem napawa :) 

Ratujmy co się da :)) 

[Tectosmith]

W takim razie pisz :-)

Bardzo ładny poetycki opis, jakby wyśniony. Nie potrafię tego tak ładnie ując jak Leszczym więc musi wystarczyć, że mi się spodobało.

Czekam na więcej. Pozdrawiam :-)

[Ewelina]

@Tectosmith dziękuję za przychylny komentarz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Może moja wyobraźnia podpowie mi jeszcze jakieś ujmujące obrazy, które będę umiała przelać na papier. 

 

Pozdrawiam wiosennie