Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Świat jej się zawalił

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

ona 

świat jej się zawalił 

niebo spadło pod nogi 

potyka się o nie każdego dnia 

przechodzi terapię kinezy...krio... 

nie będę mówił na jakim poziomie 

jest to realizowane na ziemi 

 

a ona jest dla mnie naj... 

 

pamiętacie znam przejście 

do szóstego wymiaru 

nigdy nikogo tam wcześniej 

prywatnie nie brałem 

ale dla niej zrobię wyjątek 

tam krioterapia wykonywana 

jest super precyzyjnie 

 

tutaj jej mogą zaszkodzić 

jest stosowana w na zbyt 

rozległe rejony ciała 

i tylko w jednym miejscu 

 

na stacji w gwiazdozbiorze Raka 

przykleją jej chipy w miejscach 

które mają być zmrożone 

każde miejsce będzie miało 

indywidualnie podaną 

dawkę zimna 

będzie siedziała na fotelu 

zdalnie bezprzewodowo 

włączą się chipy chłodzące 

 

myślę że tak wykonana terapia 

będzie skuteczna 

nie mogę jej zawieść 

 

jutro lecimy oczywiście 

teleportując się 

 

2.2023 andrew 


 

Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Sylwester_Lasota
      notatki z teorii braku

      Przez Sylwester_Lasota · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Przeczytałem jeszcze raz i... mówiąc szczerze, nie wiem o czym chciałeś opowiedzieć. Mógłby to być wiersz o braku (jego), ale siłą rzeczy stał się wierszem o kobietach :). A tak na marginesie, nie wiem czy wiesz, że po rosyjsku brak (брак), to znaczy małżeństwo? Jeśli miałbym podążać w tym kierunku i byłby to świadomy zabieg, to zmieniałoby praktycznie wszystko.     A Google AI na temat braku w psychologii ewolucyjnej wypluło mi to:   Dobór partnera: Zarówno u ludzi, jak i wielu innych gatunków, płeć, która inwestuje w potomstwo więcej (zazwyczaj samice), wykazuje większą wybredność w doborze partnera. Wynika to m.in. z kalkulacji, czy partner zrekompensuje ewentualny brak zasobów lub ochrony w trakcie wychowywania potomstwa.   Nadal ciężko mi to połączyć z tekstem, którego przekaz raczej przeczy powyżsszemu. Chyba, że miała to by być polemika z tą teorią, podkreślająca pewną, powiedzmy delikatnie, niemądrość w podejmowaniu życiowych decyzji przez niektóre panie. Ale tutaj znów wrócilibyśmy do kobiet, jako głównego tematu wiersza.
    • Benjamin Artur
      Szukam kotka, proszę pana.

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @LessLove to prawda :)
    • Alicja_Wysocka
      tango kuchareczki

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @piąteprzezdziesiąte    
    • hollow man
      notatki z teorii braku

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Ty możesz lubić, ja co najwyżej tolerować ;) Ale dziękuję, że niesiesz posłanie pokoju w świat.   @Sylwester_Lasota Dziękuję. Są momenty polemiczne. Dużo odpowiedzi (albo dalszych pytań) przynosi psychologia ewokucyjna.   Ale... Troszku zawiedziony jestem, bo to nie jest o kobietach wiersz.
    • jjzielezinski
      Kiedy rozum śpi, budzą się demony

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      "Kiedy rozum śpi, budzą się demony"     Programując program do liczenia mamony, Ogarnął mnie sen i obudził demony. A co, gdybym helikopter jaki potrzebował? Czy byłbym tak zdolny, bym go skonstruował? Albo maverick'a czy inne rakiety, Już na samą myśl doznałem podniety! Niemal pewnym będąc w tym sennym nałogu, Żem zdolnym na tyle, by dorównać Bogu! Wtem, ni stąd, ni zowąd, nagle zesztywniałem, Gdyż za próżność i pychę paraliżu dostałem! Łkając wniebogłosy, płakać w śnie począłem, Prostując swe nogi nieopatrznie pod stołem... A tam kable uszkodzone, bo „zabrakło kasy”, Dotknąłem stopą plusa, zwierając do masy... Niczym światło jutrzenki, niczym blask pioruna, Sen straszny przerwała krótka spięcia łuna. „Wybacz, Boże kochany, mnie nędznej miernocie. Obiecuję, że już więcej nie zasnę w robocie!” „I jeszcze pokornie wyznać Tobie muszę: To, co niszczy obwody, ratuje mi duszę.” I tak dziękowałem Bogu za pomocną rękę, Że przebłyskiem swej Łaski zakończył mą mękę.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...