Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ONA LUBI

andrew
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

andrew

andrew

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

ONA LUBI 

 

ona lubi pomarańcze 

teraz leży na leżance 

myśli o niebieskich migdałach 

bo jest cudna doskonała 

 

i taką ją szalenie lubię 

boję się czy jej nie zgubię 

ona ciągle znika czaruje 

śliczna a ust nie maluje

 

uwielbiam jej wygłupy różne 

bo nasze życie nie jest próżne

obfituje w różne hece kawały 

z nią świat jest taki wspaniały

 

2.2023 andrew 

Coś takiego śpiewali na deptaku w Zakopanem

 

Edytowane przez andrew (wyświetl historię edycji)
4

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witalisa
      KAPADOCJA

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @bazyl_prost – przejście przez ciemny las czy jaskinię to graniczny moment w baśniach, legendach (w różnych kulturach): bez tego nie ma rozwoju, przezwyciężenia ograniczeń z poprzedniego etapu.
    • andrew
      Morze w zasięgu

      Przez andrew · Opublikowano

      @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Luiza

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @lena2_   Bardzo dziękuję!  Ta "smutna struna duszy"- pięknie to ujęłaś. Czasem trzeba ją poruszyć, żeby poczuć, że nie jesteśmy sami w tym rozedrganiu. Pozdrawiam. :)  @Moondog   Bardzo dziękuję! Dokładnie tak. To balansowanie na granicy - wystarczająco, żeby funkcjonować, ale za mało, żeby naprawdę żyć. Dziękuję, że podzieliłaś się tym. Pozdrawiam. @Czarek Płatak   Bardzo dziękuję! Twój komentarz to niemal esej interpretacyjny. Dziękuję za tak wnikliwą lekturę. To, jak rozłożyłeś ten wiersz na warstwy - codzienność, katastrofa, absurd, ironia finału - to dokładnie ta złożoność, którą chciałam uchwycić. Pozdrawiam. :) @andrew   Bardzo dziękuję! poszukać siebie w sobie gdy codzienność nas mija i fikcja uprzejmości już nie wystarcza może tam, w głębi między tym co jest a tym co pokazujemy czeka na nas sens Sedecznie pozdrawiam.  :)  @Wędrowiec.1984   Bardzo dziękuję! Cztery razy? Teraz ja nie wiem, co napisać. Ale masz rację - to właśnie wegetacja, nie beznadzieja. Beznadzieja byłaby może bardziej dramatyczna, a tu jest po prostu... trwanie. Pozdrawiam. @bazyl_prost    Luiza bardzo lubi tańczyć, ale w tej sytuacji nie ma z kim i nikt jej gra melodii do tańca. Dziękuję! :)
    • Charismafilos
      ***

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Somalija uszanowanie miłej Pani! miło Cię czytać :)
    • A.Between
      Świat ekranu

      Przez A.Between · Opublikowano

      Sporo emocji i buntu, uzasadnionego. W tym utworze jest szarość. Byłby ciekawszy dla czytelnika , gdyby było więcej odcieni szarości.   

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...