Kobieta

[Ewelina]

 

kobieta - sroga jak zima 

zlodowaciała 

zastygła w latach i umęczona 

w głębi już dawno

pustynia 

a w ruchach mozolna 

na ustach 

ma pieprz

tylko gdy w gniewie

przeklina 

 

i wygląd... 

ptaka nastroszonego  

oczy wielkie

okrągłe

jak na polowaniu  

sowa

przyczajona

 

a kiedyś była...

jędrna soczysta 

niczym powietrze 

w linii równika 

i jak drapieżne zwierzę

w dżungli 

między długimi lianami 

powabnie pląsała

boso się tarmosząc

i bez skrępowania

w wielobarwnych liściach

życia 

nektar i słodycz 

światu wokół szczodrze

rozdawała

 

kobieta - posąg 

przetrwała

każdą burzę 

tysiące przeciwności 

i przeciwwskazań 

nastających na jej wrażliwą naturę

i siłę która w niej tkwiła - 

od samego początku

przeżyła - 

wszystko 

przepłynęła całe morze 

marzeń aż dotarła 

do spełnienia i nicości

 

podły czas

źle się z jej ciałem obszedł 

ale serca i duszy nie tknął 

one są

i krzyczą wciąż

tak samo jak kiedyś 

pięknie

i doniośle

 

 

 

Edytowane 19 Lutego 2023 przez Ewelina (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Ewelina  Bardzo ładnie :-)

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Może tak być. Co tam w czyimś sercu i duszy siedzi tego nie wie nikt. Jedyne co mamy to wrażenia.

[Ewelina]

@Tectosmith dziękuję Ci serdecznie :) słowa uznania zawsze bardzo mobilizują. 

Pozdrawiam :) 

@Rafael Marius cudze wrażenia to tylko pewna interpretacja, niepozbawiona wad i luk. A pozory nader często mylą, a jednak tak ciężko im nie ulegać. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Człowiek szuka jakiejś informacji o drugim, a gdy słowa tracą wiarygodność pozostają inne zmysły niż słuch.

[Ewelina]

@Rafael Marius @Rafael Marius to tylko dowodzi jak trudną sztuką jest sztuka poznania drugiego człowieka. 

Już pomijam, że czasem nawet siebie nie znamy dostatecznie dobrze. 

[Rafael Marius]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Też o tym myślałem pisząc ten komentarz. Nawet siebie nie znamy, a co dopiero innych. I jeszcze trzeba uwzględnić element zmienności. Można mozolnie namalować sobie w miarę wierny obraz drugiej osoby, a ona już jest do niego niepodobna, bo przeistoczyła się w kogoś mniej lub bardziej innego.

[Ewelina]

@Rafael Marius tak, taka przewrotność losu, wszystko się zmienia, wszystko płynie...

[Somalija]

@Ewelina W środku, nie czuję zupełnie upływającego czasu... wręcz przeciwnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Pozdrawiam

[Ewelina]

@Somalija w środku wciąż pełna życia :) i to zdecydowanie skarb, którego czas nie odbierze.

 

Pozdrawiam :) 

[staszeko]

Nieważne jaka jest,

nieważne jaka była,

ważne że się spełniła.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Ewelina]

@staszeko dobra puenta :)

[Gość]

@Ewelina wszystko w życiu ma swój czas...

natura nas - ludzi - bardzo mądrze zaprogramowała do spełnienia swojej funkcji

najciekawsze, że człowiek jest elementem przyrody a tylko on, nie zwierzęta ulegają takim przemianom

a tak na marginesie: to od kobiety (człowieka) zależy, jaka będzie po latach

czasem, mimo cierpienia i bólu, z jakim zmagał się w życiu,  mimo licznych obowiązków i wyrzeczeń, emanuje pięknem zewnętrznym i wewnętrznym, które nie jest żadnym darem od losu, a wypracowanym sposobem walki ze słabościami

 

pozdrawiam!

 

 

[Ewelina]

@Cor-et-anima tak, zgadzam się. Choć pokornie podchodzę do zmian wyglądu, bo one są zawsze, bez względu na to czy ktoś dba o siebie czy też nie. Otwartą kwestią pozostaje stopnień, w jakim te zmiany zachodzą - tu faktycznie możemy powalczyć o dobry wygląd - aczkolwiek zmiany są nieuniknione. Czasu nie oszukamy. 

Pozdrawiam serdecznie :) 

[Gość]

@Ewelina bardzo dużo można zrobić...

racjonalnym trybem życia

tylko, kto za młodu o to dba?

[Brmajka]

@Ewelina piękny wiersz

[Ewelina]

@Cor-et-anima niewielu raczej

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Pozdrawiam :)

@Brmajka dziękuję serdecznie 

 

Pozdrawiam :)

 

 

[Asia Rukmini]

Bardzo obrazowo przedstawiłaś kobietę w swoim wierszu.  Kobietę cierpiącą jednak,  tak mi się wydaje. Myślę też, że świadoma kobieta rozumie co ją czeka na starość, choć sama o starości jeszcze nie myślę i mam nadzieję, że czas będzie łaskawy.  ;) A co do spełnienia... to czy spełniony człowiek staje przed nicością? Tu bym się zastanowiła. Pozdrawiam

[Ewelina]

@Asia Rukmini Ta kobieta jest pełna sprzecznych emocji

z jednej strony spełniona, a z drugiej czuje jednak pustkę. 

Życie jej wiele dało, ale jednak wysoką cenę za to zapłaciła. 

Celowo zestawiłam spełnienie i nicość. Taki słodko-gorzki obraz. Przewidziałam, że ktoś kto uważnie przeczyta może mieć wątpliwości, ale nie zrezygnowałam z tego zabiegu, bo tak to czułam i tak napisałam. 

Pięknie dziękuję za przeczytanie i komentarz. 

 

Pozdrawiam serdecznie :)

 

[Asia Rukmini]

@Ewelina Jasne, to twój wiersz, bardzo dobry, trafnie opisuje stany emocjonalne kobiety na różnych etapach życia,  ale moim zdaniem spełnienie to zaakceptowanie pustki. Jednak jeśli człowiek rozdarty, to może być mu trudno. Pozdrawiam